ХутбаЦРО ДУМК | Страница 4

Пятница

29

мая

6
Шевваль
1441 | 2020
Утр.3:01
Вос.4:51
Обед.12:46
Пол.16:48
Веч.20:30
Ноч.22:20
Времена намазов
Календари 2020г

Намаз

Издания Галерея

Хутба

Динде самимиет

Опубликовано:

ДИНДЕ САМИМИЕТ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ [Бисмилляхи’р-рахмани’р-рахим. Къуль инни умирту эн эбудаллахе мухлисаль леху’д-дин]. Сайгъылы джемаат! Япкъан амеллеримизнинъ къабул олмасынынъ энъ буюк эсасы – самимиеттир. Чюнки самимиет олмагъан бир иште Аллахнынъ разылыгъы да ёкътыр ве о иш асла къабул олмаз. Адамнынъ динине олгъан севгиси ве багълылыгъы юрегинде олгъан самимиетине багълыдыр. Динде самимиет, эвеля, Юдже Аллахкъа, Пейгъамберине (а.с.), къорантагъа ве бутюн инсанларгъа нисбетен ола. Юдже Мевлямыз Къуран-ы Керимде буюргъаны киби: «Албу ки, олар догъругъа ёнелип, динни тек Аллахкъа хас этип, тек Онъа ибадет этип, намазны къылмакъ ве зекятларыны бермек эмирини алдылар. Иште, энъ догъру дин будыр» («Беййине» суреси, 5-инджи ает). Юрегинде самимиети олмайып, косьтериш ичюн ибадет эткен я да адамларгъа ярдым эткен сонъ, япкъан ярдымыны о адамгъа хатырлатып тургъан кимсенинъ япкъан яхшылыгъы файдасыздыр, бунынъ Аллах къатында ич бир савабы ёкътыр. Чюнки Юдже Мевлямыз къулларынынъ юреклеринде олып кечкен бутюн шейлерни биле ве, юрегинде ташыгъан самимиетине коре, эр бир кимсеге савабыны яза. Юдже Мевлямиз бир ает-и керимеде бойле буюра: «Айт: «Ичинъиздекини сакъласанъыз да, ачыкъкъа чыкъарсанъыз да, Аллах оны биле» («Ал-и Имран» суреси, 29-ынджы ает). Урьметли джемаат! Керчек мусульман юреги, акълы ве япкъан иши бир олгъан кимседир. Бойле олгъанда о, акъикъий самимиетке къавушыр, бойле олмагъанда исе, мунафыкълыкъ аляметлерини ташыр. Бир хадис-и шерифте Пейгъамберимиз (а.с.) бойле буюргъан: «Дин – самимиеттир». Сахабелер: «Кимге нисбетен, эй, Аллахнынъ Ресули?», – деп сорагъанлар. Пейгъамберимиз (а.с.) оларгъа: «Аллахкъа, Китабына, Ресулине, мусульманларнынъ башчыларына ве бутюн мусульманларгъа нисбетендир», – дие, джевап берди (Муслим). Бири-биримизге нисбетен самимий олмакъ керекмиз, яман ниетнен япылгъан ишнинъ бир файдасы олмаз, лякин гунахы чокътыр. Бутюн япылгъан ишлерде Аллахнынъ ризасыны къыдырмакъ, ве бутюн япкъанларымыздан месулиетли олгъанымызны унутмамакъ керекмиз. Бир къудсий хадисте де, Пейгъамберимиз (а.с.) Юдже Аллахнынъ бойле буюргъаныны хабер берген: «Къулумнынъ япкъан ибадетлеринден энъ севимлиси Манъа нисбетен самимий олмасыдыр» (Ахмед). Хутбемни башында окъугъан ает-и керименен битирмеге истейим. Юдже Мевлямыз бойле буюра: «Айт: «Манъа динни садедже Аллахкъа самимиетнен багълап, Онъа ибадет этювим эмир этильди» («Зумер» суреси, 11-инджи ает). Юдже Мевлямыз бизге самимиетнен Онъа багъланып, эмир ве ясакъларыны акъкъынен ерине кетирип, Онынъ разылыгъыны къазангъан къулларындан эйлесинъ! [embed]https://www.youtube.com/watch?v=NiLnmAXFQZM[/embed]

Мевлюд

Опубликовано:

بسم الله الرحمن الرحيملَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ   Азиз муминлер! Инсан огълунынъ яратылышнынъ гъаеси Аллахны билип танымакъ ве Онъа бу шекильде къул олмакътыр. Тарихнинъ базы вакъытларында Пейгъамберлеринъ устюн гъайретлери ве рехберлиги саесинде тевхид акъидесине багълы къалгъандыр базы заман да зулум ве акъсызлыкъкъкъа даларакъ сапыкълыкъкъа тюшкендир. Бу киби вазиетлерде Дженаб-ы Акънынъ Пейгъамберлери иле инсанларгъа ярдымы эришкендир. Иште миляди 7 асырда да дуньянынъ эр тарафы зулумлар, къаранлыкълар ве сапыкълыкълар ичинде эди. Ойле ки инсан я вахши, залым, мерхаметсиз ве къаба бир махлюкъ яхут эсир, мезлюм ве хакъсызлыкъкъа огърагъан бир варлыкъ эди. Дагъдан кетирген одюн парчасыны йонаракъ  озине танъры этмекте ве онъа табынмакъта, кенди эли иле ёгъуруп шекиль бердиги эльваны пут яптыкътан сонъра онъа ибадет этип ач къалдыкъта онъы ашар эди. О заман Арабистанда эр шей асыл  маиетинден узакълашкъан ички къоркъунчлы бир алышкъанлыкъ алына кельген, яланджылыкъ ве бозгъунлыкъ энъ юксек дереджеде яйылгъан фаиз алып-бермек,  башкъасына аит серветлерни чекип алмакъ нокътасына еткен. Къабалыкъ ве зулым, балаларыны тири-тири топракъкъа комеджек ве кучюк балаларны залымджа къатиль этеджек севиеге чыкъкъан эди.   Сайгъылы къардашларым! Инсанлыкъ, куфюрнинъ бу къаранлыкъ чагъында яманлыкъны яхшылыкъкъа, фесатны сульхкъа чевиреджек, инсанларнынъ рухларында филизлеген фесат йымырталарыны сокюп атаракъ ерине фазилет, эйилик ве Аллах къокъусыны ерлештиреджек бир къутарыджи беклемекте эди. Ниает бекленген нур бутюн махлюкъатнынъ варлыкъ себеби, Небилер сильсилесининъ сонъ алкъасы, Сейид-иль- Кевнейин, Ресулю-с-Секъалейн, Имам-уль- Харамейн, Алемлерге Рахмет Хазрети Мухаммед Мустафа (с.а.в.) миляди 571 джи сененинъ Раби-уль-эвель айынынъ 12. базарэртеси геджеси сабахкъа якъын дюньямызны шерефлендирди. Бу тешриф иле онъа урьметте булунгъан мевлюд муэллифи мерхум Сулейман Челеби шойле язгъандыр: Джумле зеррат-ы джихан идуп нида Чагърышубен дедилер ким мерхаба Мерхаба эй али султан мерхаба, Мерхаба эй кян-и ирфан мерхаба. Мерхаба эй сырр-ы и фыркъан мерхаба, Мерхаба эй дерде дерман мерхаба, Мерхаба эй Рахметен ли-ль-алемин Мерхаба сенсин шефи-уль музнибин.   Онынъ догъумы иле бу алемде Аллахнынъ рахмет ве берекети толып ташты. Геджелер ве кундюзлер ренкини денъиштирди. Дуйгъулар ве тюшюнджелер теренълешти. Сёзлер, сухбетлер ве леззетлер уджсыз буджакъсыз олды. Нургъа асрет чеккен гонъюллер узургъа эришти. Эр шей айры бир мана, айры бир гузеллик къазанды. О куньлер гулюнинъ бу юдже тешрифи иле эр шейнинъ акси денъишти.  Рахмет ортагъа чыкъмасы инджи данелери киби каинаткъа серильди. Путлар сарсыларакъ ерге йыкъылды. Кисраларнынъ сарайындаки диреклер ве куллелер йыкъылды. Меджусилернинъ 1000 йыллыкъ атеши сёнди. Саве голю бухаргъа чевирилип, бутюн зулум ве куфюр батакълары къуруды ве Онынъ нуры каинатны айдынландырмагъа башлады. Не мутлу ве огъурлы гонълюни онынъ айдынлыгъына  ачкъанларгъа. Не огъурлы онъа  ляйыкъ уммет олуп онынъ ёлында олгъанларгъа. Не огъырлы, не огъырлы ве не огъырлы о бахтиярларгъа! «Аллах ве мелеклери Пейгъамберге чокъ салават кетирирлер. Эй, муминлер! Сиз де онъа саляват кетиринъ ве там теслимиетнен селям беринъ» ("Ахзаб" суреси, 33/56 ает).    

Джемаатнен берабер олмакънынъ эмиети

Опубликовано:

وَاعْتَصِمُوابِحَبْلِاللَّهِجَمِيعًاوَلَاتَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوانِعْمَتَاللَّهِعَلَيْكُمْ Къыйметли муминлер! Юдже Раббимиз Керим китабында"Эп бирликте, Аллахнынъ йипине сым-сыкъы сарылынъ, парчаланып болюнменъ" ("Али Имран" суреси, 3/103 ает) буюрып бизлерге бирлик ве бераберликни тавсие эткендир. Бирлик ве бераберлигимизнинъ диний аятымыз джеэтинден эн мукеммель алы исе джемаат олмакътыр. Мухтерем муминлер! Менсуп олгъанымыз Юдже динимиз Ислям джемааткъа, джемаатнен намаз къылмагъа буюк эммиет бергендир. Инангъанлар, джемаатнен намаз кылгъанлары вакъыт бир бирлерини даа якъындан таныма фырсатны тапалар. Бу себептен бирбирлерининъ ал ве вазиетлеринден, хабердар олалар. Бирбирлерининъ дертлеринен дертленип къуванчларына хошулалар. Джемаат олмакънен севги, сайгъы, ярдымлашма дуйгъулары келише къардашлыкъ, пайлашма, таянышма дуйгъу ве тюшюнджелери къувветлене. Азиз муминлер! Джемаатнен намаз къылмакънынъ бирлик ве бераберлигимизге буюк къаткъылары бардыр. Севимли Пейгъамберимиз (с.а.в.)нинъ айткъан сёзюне коре:  «Джемаатнен къылынгъан намаз, озь башына къылынгъан намаздан 27 дередже даа фазилетлидир» (Бухари). "Эки киши де олса бирликте намаз къылмакъ, озь башына намаз къылмакътан даа фазилетлидир. Джемаат не къадар чокълашыр исе къылынгъан намаз, Дженаб-ы Аллах къатында о къадар севимли олур" (Эбу Дауд). "Ким ятсы намазыны джемаат иле къылар исе, гедже ярысына къадар намаз къылгъан киби олур. Сабах намазыны да джемаат иле къылар исе, бутюн геджени намазда кечирген киби олур" (Тирмизий). "Бир кимсе эвинде яхшы этип темизленир, Аллахнынъ фарзларындан бирини ерине кетирмек ичюн Аллахнынъ джамилеринден бирисине барыр исе аткъан эр адымнынъ бири гунахларнынъ силинмесине, дигери исе дереджесининъ юксельмесине весиле олур" ( Муслим ). "Инсанлар эзан окъумакънынъ ве намазда ильк сафта турмакънынъ севабыны бильсе эдилер, араларында кура чекмектен башкъа ёл тапалмаз эдилер. Намазны ильк вакъытта къылмакънынъ севабыны бильсе эдилер, бунынъ ичюн ярышыр эдилер. Ятсы намазы иле сабах намазынынъ фазилетини бильсе эдилер, сюрюкленип де олса бу намазларны джемаат иле къылмагъа келир эдилер" ( Муслим ). "Джемааткъа девам эткен шейтангъа гъалип кельгендир. Джемааттан айрылгъан исе сюрюден айрылгъан къой киби перишан олгъандыр" (Эбу Дауд ). «Юреги джамилерге багълы олгъан кимсе, къыямет кунюнде Аллахнынъ аршынынъ кольгесинде оладжакътыр» ( Бухарий). «Джемаатта рахмет, айрылыкъта исе азап бардыр»( Ахмед б. Ханбель). Къыйметли муминлер! Бу хусуста бизге энъ гузель орьнеклиги мирас олуп ташлагъан Аллах Ресули (с.а.в.), аяты боюнджа джемааткъа намаз къылдыргъан, хасталангъанында исе джемааткъа къошулып Аз. Эбу Бекирнинъ (р. а.) аркъасында намаз къылгъандыр. Бундан себеп джемаатнен намаз къылма, ичтимаий ве диний аятымыз ачысындан Ислямнынъ бир шиары ве символы оларакъ дегерлендирильгендир. Ойле исе джамилеримизни бир себеп къылып, бир кере даа балаларынъызнен берабер вакъыт намазларында да джамилеримизде джемааткъа къошулманъызны давет этем, намазларымызнынъ бирлик ве бераберлигимизге, хузур ве бахтымызгъа, дюнья ве ахирет саадетимизге весиле олмасы тюшюнджесинен Джума кунюнъизни хайырлайым!

Аллахны унуткъанлар унутылыр

Опубликовано:

Азиз къардашларым! Пейгъамберимиз (с.а.с.), эмджесининъ огълу Абдуллахнен бирликте ёлджулыкъкъа чыкъкъан эди. Бир ара онъа "Яврум! Санъа базы тевсиелер этеджегим. Буларны сакъын акълындан чыкъарма!", деп буюрды. Артындан бу яш сахабеге Рабби иле арасындаки багъы асла къопармамасы кереккенине даир шу насихатны япты: "Аллахнынъ хакъкъыны къорчала  ки, О да, сени къорчаласынъ. Аллахнынъ акъкъыны къорчала ки, О, эр даим янында олсун. Бир шей истегенде, Аллахтан исте. Ярдым тилегенде, Аллахтан тиле. Биль ки, бутюн барлыкълар санъа ярдым этмек узере бир арагъа кельселер, Аллахнынъ тилегенинден башкъа ярдымда булунмаз. Санъа бир зарар бермек узере эльбирлиги этселер, Аллахнынъ такъдир эткенинден башкъа, бир зарар да беремезлер" [1]. Азиз муминлер! Эпимиз инсанмыз. Дюньялыкъ аркъасында чапкъанда къомшумызны, апайымызны-достумызны унутамыз. Базыда акърабаларымызны, къардашларымызны, етимлерни, мухтаджларны унутамыз. Базы да озюмизни, чевре-четимизни, месулиетлеримизни унутамыз. Лякин бутюн булардан гъайры, бир инсан ичюн энъ яманы, яратылыш гъае ве икметини унутмасыдыр. Асыл джоймакъ, инсаннынъ Раббини унутып яшамасыдыр. Аллахнен багъыны къопарып, къуллукъны япмамасыдыр. Дюньянынъ фаний олгъаны керчегини унутып, эсабы, мизаны, ахиретни абайлямамасыдыр. Иште, Раббимиз, Оны унуткъанлардан олмамамыз ичюн, бизлерни бу шекильде тенбиелей:  "Аллахны унуткъан, бундан себеп Аллахнынъ да озьлерини унуттургъаны кимселер киби олманъыз". "Иште олар керчектен ёлдан чыкъкъан кимселердир" [2]. Азиз къардашларым! Раббимиз, вазифе ве месулиетлеримизни огретмек ичюн, бизге Къуран-ы Керимни ёллады. Юдже Китабымызнынъ бир ады да Зикр-и Хакимдир. О, бизге унутмамакъ кереклигини хатырлаткъан бир Китаптыр. Бизим ёлумузны айдынлаткъан бир ярыкътыр, бир рехбердир. Етер ки, биз Онъа сым-сыкъы сарылайыкъ. Етер ки, Онъа гонълюмизни, зихнимизни, аятымызны ачайыкъ. Раббимиз, "Сен бир тек тенбиелейиджисинъ" [3]  буюруп, муминлерге озюни хатырлатаджакъ, догъру ёлны косьтереджек энъ гузель ахлякъка саип олгъан бир Пейгъамбер ёллады. Мухаммед Мустафаны (с.а.с) лютф этти. О, бизге хакъ ве акъикъатнынъ, догъру иле янълышнынъ, эйи иле яманнынъ  не олгъаныны огретти. Етер ки, бизлер, онынъ суннетине таби олайыкъ. Онынъ бир шейге тенъ кельмеген мисалинден айрылмайыкъ. Яшагъанымызны, онынъ рахмет юклю месаджларынен берекетли къылайыкъ. Намазымыз, къурбанымыз, хаджджымыз, зекятымыз, оразамыз, яни бутюн ибадетлеримиз, эр даим Раббимизни хатырлайыкъ, деп эмир этильди. Етер ки, бизлер, ибадетлеримизнинъ бизни Раббимизге якъынлаштыргъаны, Онынъ къатында бизни къыйметли къылгъаныны унутмайыкъ. Къыйметли къардашларым! Аллахны унутып яшагъанларны Аллах да эм дюньяда, эм де ахиретте унутаджакътыр. Бу дюньяда озюне нанкёрлюк эткенлерни Аллах, о буюк куньде рахметинден махрум этеджектир. Дюньянынъ аркъасындан чапкъанларгъа, Аллахнынъ мерхаметинден башкъа ич бир сакъланаджакъ ер олмагъаны махшер кунюнде бу шекильде айтыладжакътыр: "Сиз бу кунни яшайджагъынызны насыл унуткъан олсанъыз, биз де бугунь сизни унутамыз. Шубесиз, бараджагъыныз ер, атештир. Сизге ярдым этеджек кимсе де ёкътыр" [4]. Къардашларым! Келинъиз! Шу къыскъа яшайышымызда Раббимизге, аилемизге ве Ватанымызгъа нисбетен вазифелеримизни унутып, ихмал этмейик. Бизге вазифе олгъан, Аллахнынъ ризасына уйгъун яшамакъ олгъаныны унутмайыкъ. Барлыкъ гъаемизнинъ, о буюк куньге азырланмакъ олгъаныны эсимизден чыкъармайыкъ. Раббимизнинъ ниметлерине  шукюр олгъан ибадетлеримизни япайыкъ. Онынъ эр ань бизни корьгенини, эр япкъанымызны бильгенини, эр сёзюмизни эшиткенини унутмайыкъ. Эбедий къуванчнынъ, Аллах ризасы ичюн кечирильген бир омюрге багълы олгъаныны унутмайыкъ. Шу джамилеримиз, шу джумаларымыз, эзанымыз, Ватанымыз бизге эманеттир. Аллахкъа шукюрлер олсун, намазларымызны, ибадетлеримизни раат шекильде къылабилемиз. Аллахнынъ изни олмадан сары япракъ биле пытакътан тюшмез. Аллах бизни Ватандан айырмасын, Ватанымыз эзансыз къалмасын. Къардашларым! Хутбемни, Раббимизнинъ Къураны Керимде бизлерге огреткен шу дуаларнен екюнлейим: "Раббимиз! Унутыр ве хата этсек, бизни месуль тутма!" [5]. "Раббимиз! Бизни догъру ёлгъа къойгъандан сонъ, къальплеримизни саптырма, бизге тарафындан бир рахмет багъышла. Ич шубе ёкъ ки, лютфю бол олгъан ялынъыз сенсинъ" [6]. "Раббимиз! Гунахларымызны багъышла, яманлыкъларымызны орьт, рухумызны эйилернен берабер ал! Раббимиз! Пейгъамберлернинъ араджылыгъынен бизге ваад эткенлерини бер; къыямет куню бизни айып этме! Сен асла сёзюнден къайтмазсынъ" [7]. [1] Тирмизий, сыфатуль къыяме, 59 [2] "Хашр" суреси, 59/19 [3] "Гашие" суреси, 88/21 [4] "Джасие" суреси, 45/34 [5] "Бакъара" суреси, 2/286 [6] "Али Имран" суреси, 3/8 [7] "Али Имран" суреси, 3/193-194

Ислямда тевеккюль

Опубликовано:

  Джуманъыз мубарек олсун, азиз къардашларым! Пейгъамбер Эфендимиз (с.а.с) ве Хазрети Эбу Бекир, Мединеге хиджрет ичюн ёлгъа чыкъкъан эди. Бундан хабердар олгъан мушриклер эр тарафта оларны къыдырмагъа башладылар. Такъип этильмемек ве мушриклернинъ ёлны адаштырмалары ичюн Аллах Ресули, аркадашынен бирликте Севр Дагъында бир къобагъа сакълангъан эди. Мушриклер, бир ара къобанынъ огюне келип таяндылар. Бу эснада Хазрети Эбу Бекир: "Я Ресулюллах! Аякъларынынъ тюбюне бир бакъсалар, бизни кореджеклер", деп къасветлене. Аллахкъа къаршы эр даим там бир ишанч ве теслимиет ичинде олгъан Ресулюллах Эфендимиз исе аетте [1] айтылгъаны киби, аркадашыны сакинлештирген ве бизлерге тевеккюльни огреткен эди: "Къасветленме! Аллах бизлернен берабердир. Аллахнынъ янларында олгъаны эки киши ичюн не ичюн къасветленесинъ?"[2] Къардашларым! Муминде олмакъ керек олгъан энъ муим васыфлардан бири – тевеккюльдюр. Тевеккюль – элимизден кельген гъайретни косьтергенден сонъ, нетиджесини Аллах Теалягъа къалдырмакътыр. Аджизлигимизни, чаресизлигимизни анълап, Юдже Мевлягъа бутюн юректен теслим олмакътыр. Къуванчта-кедерде, боллукъта-тарлыкъта, къыскъасы эр аньде Аллахкъа сыгъынмакътыр. Энъ зор вакътымызда янымызда кимсе олмаса да, умютимизни кесмеден, эль ачып Юдже Раббимизден ярдым тилемектир. Ве биз Онынъ ёлунда олсакъ, О, Пейгъамберимизге ярдым эткени киби, бизни де ярдымсыз къалдырмаз. Азиз Муминлер! Керчек тевеккюлнинъ не олгъаныны корьмек ичюн, Пейгъамберлернинъ яшайышларына бакъмакъ керек. Чюнки оларнынъ эр бириси бизлерге тевеккюлнинъ энъ гузель мисаллерини косьтергенлер. Инсаниет ичюн тевеккюлнинъ биринджи мисалини Хазрети Адем косьтерген. Адем (а.с.) иле ханымы Ава анамыз, япкъан янълышнынъ фаркъына барып: "Раббимиз! Биз озюмюзге зулюм эттик. Эгер бизни багъышламаз ве бизге мерхамет этмезсенъ, мытлакъа зиянгъа огърагъанлардан олурмыз"[3] деп янълышларыны анълап, Аллахтан ярдым истегенлер. Къыйметли Къардашларым! Тевеккюль, Ислям инанчы огърунда атешке атылмакъны козьге алгъан Хазрети Ибрахим киби азимли ве къарарлы олмакътыр. Исмаил (а.с.) киби Аллах ёлунда озюни феда этмек керек олгъанында къачмамакътыр. Яралары кемикке таянгъаны маальде, Эюб Пейгъамбер киби, сабыр этмектир тевеккюль. Юсуфнынъ асретинден, козьлерини джойгъан Якъуб Пейгъамбер киби, федакяр олабильмектир. Тевеккюль, Юсуф (а.с.) киби эр тюрлю имтианнынъ къаршысында Аллахкъа сыгъынмакътыр. Бунынъ янында тевеккюль, эр тюрлю яманлыкъкъа рагъмен, Рахмет Эльчиси Мухаммед Мустафа (с.а.с) киби умютли олмакътыр. Онынъ киби эр даим сарсылмаз бир имангъа, юдже идеалларгъа, тирильтиджи бир гъайретке саип олмакътыр. Шефкат ве мерхаметнинъ, хакъ ве акъикъатнынъ, ахлякъ ве бирликнинъ ёлунда олмакътыр. Азиз къардашларым! Тевеккюль, тембеллик ве фукъареликнинъ себеби оламаз. Аксине, тевеккюль, чалышкъанлыкънынъ, урь эткенликнинъ себебидир. Тедбирни терк этип, месулиетни ерине кетирмейип, себеплерге тутунмайып тевеккюль этмек Ислямгъа терстир. Бойле бир тевеккюль анълайышы, ишнинъ къолайына къачмактыр, тембеллик ве тедбирсизликтир. Чалышмайып, тырышмайып, фурсатларны къулланмайып ятмакъ тевеккюль дегильдир. Заманны анъламакъ, фурсатларны къулланмакътыр тевеккюль. Мухтерем къардашларым! Айса эр биримиз, месулиетимиз мевзусында гъайрет косьтерейик. Месулиетимизни ерине кетирип, Юдже Мевлядан исте билейик. Фани олгъан дюньягъа ве дюньялыкъларгъа дегиль, бир тек Сонъсуз олгъан ве эр шейге къадир олгъан Аллахкъа таянып ишанайыкъ. Юдже Китабымызнынъ шу аетинде белиртильген киби олайыкъ: "Муминлер о кимселердир ки, Аллах анъылгъанында, къальплери титрер. Онынъ аетлери озьлерине окъулгъанда, бу оларнынъ садедже иманыны арттырыр. Олар я бир тек Раблерине тевеккюль этерлер" [4]. Азиз муминлер! Хутбемизни Пейгъамберимизнинъ (с.а.с) огреткен шу дуа иле екюнлейик: "Аллахнынъ адынен тевеккюль эттим. Аллахым! Аягъымызнынъ таймасындан, шашырмакътан, зулюм этмектен зульмге огърамакътан, джаиллик этмектен ве я бизге джахиллик этильмесинден Санъа сыгъынамыз" [5]. [1] "Тевбе" суреси, 9/40 ает [2] Бухарий, Федаилюль Асхаб, 2. [3] "Араф" суреси, 7/23 ает [4] "Энфаль" суреси, 8/2 ает [5] Тирмизий, Дагъват, 35 [embed]https://www.youtube.com/watch?v=adWOGWoej3E[/embed]

Суннетни яшатмакъ

Опубликовано:

СУННЕТНИ ЯШАТМАКЪ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ [Бисмилляхи’р-рахмани’р-рахим. Къуль ин кунтум тухиббунеллахе феттебиуни юхбибкумуллаху ве егъфир лекум зунубекум. Валлаху гъафуру’р-рахим]. Азиз джемаат! Аллахнынъ динини керекли киби яшатмакъ ве аякъта тутмакъ ичюн энъ эсас шарт – Пейгъамбернинъ (а.с.) ёлундан кетип, онынъ суннетини яшатмакътыр. Чюнки бу диннинъ джанлы мисали ве юдже Къураннынъ тефсирджиси алемлерге рахмет оларакъ кельген Пейгъамберимиз Мухаммед Мустафадыр (а.с.). Юдже Аллахнынъ адамлардан не истегенини энъ яхшы анълагъан ве Къуранны баштан сонъуна къадар яшагъан да одыр. Бунынъ ичюн бир ерде Пейгъамберимизнинъ (а.с.) суннети керекли киби яшанмай олса, Аллахнынъ дини де керекли киби яшанмай демектир. Аятымызнынъ бутюн эсасларыны косьтерип, эр ишнинъ чыкъыш ёлуны косьтерген Пейгъамбернинъ (а.с.) суннети яшанмаса, о ерни мытлакъа башкъа шейлер толдурыр. Бойлеликнен, япылмасы керек олгъан бир суннетнинъ ерини япылмамасы керек олгъан бир бидат, динде олмагъан ве динге терс кельген бир арекет толдурыр. Урьметли джемаат! Яшангъан суннетнинъ кучюклигине я да буюклигине бакъмайып, инсанларнынъ оны къабул этип-этмейджегине керегинден зияде дикъкъат бермейип, эр бир суннетке хусусий шекильде янашып, оны джанлы тутмагъа тырышмакъ керекмиз. Чюнки икмети даа анълашылмагъан бир суннетнинъ аяттан чыкъарылмасы догъру дегильдир. Кеч я да эрте эр бир суннетнинъ икмети огренилип, ортагъа чыкъаджакътыр. Керчек мусульман исе, икметке дегиль, Пейгъамбернинъ (а.с.) ёлуна бакъар, онынъ сёзлерине къулакъ асып, итаат этер. Бойледже, эм бу дюньяда, эм де ахиретте бахтлыкъ къазаныр. Пейгъамберимиз (а.с.) бир хадис-и шерифинде бойле буюргъан: «Ким меним суннетимни джанлы тутса, мени севген демектир. Мени севген исе, дженнетте меннен берабердир» (Тирмизий). Дженнетте Пейгъамбернен берабер олмагъа истеген эр кес бу ает ве хадислерни къулакъларына купе этип, даима оларны акъылларында тутмалары керек. Эм де бу бильгилерни, эвеля, озь къоранталарындан башлап, джемааткъа ашламагъа тырышмасы керек. Чюнки аятымызда аткъан эр адымымыз Севимли Пейгъамберимизнинъ (а.с.) бир де бир суннетинен багълана билир. – «Юкъламагъа насыл ятсакъ ве насыл юкъласакъ, уянгъанымызда, не япсакъ ве айтсакъ яхшы олур? Ашагъанымызда, насыл ашасакъ ве нелер айтсакъ файдалы олур? Къомшуларнен, чешит адамларнен мунасебетимиз насыл олмалы? Ана ве бабамызгъа нисбетен насыл олмакъ керекмиз?» – деген суаллерге ве бир чокъ башкъа суальге джевапларны бизлерге Пейгъамберимизнинъ (с.а.в.) Суннети бере. Аллахнынъ дини яшанмагъан ерге исе, Аллахнынъ ярдымы ве севгиси де кельмез. Чюнки Аллах севгисине алып баргъан ёл Пейгъамбернинъ (а.с.) ёлундан кечмекте. Юдже Мевлямыз Къуран-ы Керимде буны бизлерге бойле бильдире: «Айт, (эй, Мухаммед): «Эгер Аллахны керчектен севген олсанъыз, манъа таби олунъыз, Аллах да сизни севсин ве гунахларынъызны багъышласын. Чюнки Аллах багъышлайыджы ве мерхамет этиджидир» («Ал-и Имран» суреси, 31). Юдже Мевлямыз бизни бу мубарек ёлдан айырмасын! Амин! [embed]https://www.youtube.com/watch?v=bmgQHU-jAqk[/embed]

Къураннен берабер олмакъ

Опубликовано:

КЪУРАННЕН БЕРАБЕР ОЛМАКЪ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّ هٰذَا الْقُرْآنَ يِهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً (Бисмилляхи’р-рахмани’р-рахим. Инне хазе’ль-къуране ехди лиллети хие экъвему ве юбешширу’ль-муминине’ллезине емелюне’с-салихати энне лехум эджран кебира). Урьметли джемаат! Аллах тарафындан инсанларгъа ёл рехбери оларакъ ёлланылгъан мукъаддес китабымыз Къуран-ы Керим Пейгъамбер алейхи’с-селямнынъ энъ буюк муджизесидир. Бу муджизевий китап асырлардан берли инсаниетке догъру ёлны косьтерип, къыяметке къадар адамларнынъ юреклерини иман нурунен толдурмагъа девам этеджектир. Чюнки бу китаб эр асырда яшагъан адамгъа, балагъа, акъайгъа, къадынгъа, алимге, джаильге, мумин ве кяфирге – бутюн инсанларгъа хитап эте. Мухтерем джемаат! Афсус ки, биз бу мубарек китабымызнынъ къыйметини акъкъынен анълап оламадыкъ, Аллах бизлерге берген бу буюк ниметнинъ фаркъына бармайып, ондан узакълаштыкъ ве эмирлерининъ чокъусыны ерине кетирмедик. Пейгъамберимиз алейхи’с-селям Къураннен олгъан мунасебетимиз акъкъында юдже китабымызда бойле хабер берди: «Я, Раббим, догърусы, къавмым бу Къуранны ташланылгъан бир вазиетте къалдырды» («Фуркан» суреси, 30-ынджы ает). Къураннынъ унутулмасы, онынъ эмирлерини ве ясакъларыны ерине кетирильмемесидир. Къураннынъ унутулмасы оны бир четте къалдырып, окъунылмамасыдыр. Сайгъылы джемаат! Къуран олюлер китабы дегильдир! О, яшагъан, нефес алгъан, юрек ве джан ташыгъан кимселернинъ китабыдыр. Юдже Мевлямыз бизлерге бойле буюра: «(Бу Къуран) яшагъан кимселерни тенбиелевинъ ве кяфирлер устюнде сёз акъкъы олмасы ичюн (санъа ёлланылды)» («Ясин» суреси, 70-инджи ает). Бунынъ ичюн, джан ташыгъан эр мусульман, джаны беденинде олгъаны къадар, даима Къураннен берабер олмасы керек. О вакъыт иманы юкселир ве Аллахкъа даа да якъын олур. Къуран бизлерге бунъы бойле анълата: «Керчек муминлер, Аллах анъылгъан вакъытта юреклери титрей, оларгъа Аллахнынъ аетлери окъулгъан вакъытта, иманлары юкселе ве олар Рабблерине сыгъыналар» («Энфаль» суреси, 2-нджи ает). Пейгъамберимиз алейхи’с-селям Къуранны чокъ окъумагъа тевсие этти ве бир хадисинде де бойле буюргъан: «Къуранны яхшы окъугъан кимсе, керем ве итааткяр мелеклернен берабердир. Онъы къыйналып окъугъанлар ичюн исе, эки къат савап бар» (Муслим). Хутбемни башында окъугъаным аетнинъ манасынен битирмеге истейим: «Шубесиз, бу Къуран инсанларны энъ догъру ве энъ сагълам ёлгъа алып бара ве салих амель япкъан муминлерге буюк бир эджир аладжакъларыны мужделей» («Исра» суреси, 9-джи ает). [embed]https://www.youtube.com/watch?v=li6Mk9hl2TE[/embed]

Харамлардан узакъ турмакъ

Опубликовано:

РЫЗЫКЪНЫНЪ ЭЛЯЛ ВЕ ТЕМИЗ ОЛГЪАНЫНЫ СЕЧ! بِسْــــــــــــــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُواْ لِلّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ Динимизнинъ эмир ве ясакълары,  Юдже Раббимиз тарафындан белиртильмектедир. Чюнким мутлакъ куч ве хикмет саиби Одур. Инсанлар ичюн ненин дагъа файдалы, ненин де дагъа зарарлы олдугъуну кене де тек О, биле. Ким исе бильги саиби олмадыгъы алда, биршийге элял, я да бир шийге харам айтса, буюк гунах къазангъан олар. Башкъа тарафтан, Юдже Аллахнынъ эмир эттиги шийлерни къабуль этмийип, динден саймагъан кимсе де, куфурге кирер. Раббимизнинъ элял эттигине харам, харам эттигине де элял деген кимсе, динге къаршы кельгендир. Раббимиз къутсал китабымыз Къуран-ы Керимде бойле буюрдулар; «Тилиниз яланнен эршийге: «бу элял, бу да харамдыр» демесинъ; ёкъса Аллаха къаршы ифтира аткъан оларсынъыз. Шупесиз Аллаха ифтира уйдургъанлар, асла къуртуламазлар.» (Нахль суреси, 116-джи ает.) Юдже Раббимиз бу дюньянъы сынав дияры олуп яраттылар. Бу себептен кумер ичеджек ве ашанаджакъ шийлерни ясакъ эттилер. Бу элял ве ясакъларны къабуль этмеген динден чыкъа исе, къабуль эттиги алда бирисининъ ризасы ичюн харам шийни ашагъан ве я ичкен я да элял бир шийни озюне харам япкъан кимсе гунахкъа кирер. Атта пейгъамберимиз (а.с.) биркересинде ханымларыны мемнун этмек ичюн къокъусуны бегенмедиклери балны бирдагъа ашамайджагъына сёз бердигинде, Юдже Раббимиз бойле япмамасы ичюн ону тембиеледилер ве бойле хитап эттилер; «Эй пейгъамбер; къадынларынынъ мемнуниетини къазанмакъ ичюн Аллахнынъ санъа элял эттигини ничюн озюне харам къыласынъ? Аллах багъышлайыджы ве мерхамет саибидир.» (Тахрим суреси, 1-джи ает.) Юдже Аллахнынъ бизлерден япылмасыны талап эттиги, намаз, ораза, зекят, хадж, ана-бабагъа урьмет, берильген сезге садыкъ къалмакъ, эмир этильген ибадетлернинъ тек кичик бир къысмыдыр. Бу ибадетлерни ерине кетирген кимсе Аллах тарафындан Дженнетнен мужделенгендир. Ясакълар исе, Мевлямизнинъ гунах олуп сайдыгъы ве япылмамасыны талап эттиги харамлардыр. Бу харамлардан къачмагъан кимселер де, Джехеннемнен къоркъутулмакътадыр. Аллахнынъ бизлерге эмир эттиклери шийлер, эм дюнья, эм де, ахиретимиз ичюн файдалы олгъан шийлердир. Ясакъ эттиги шийлер де, эм дюньяда, эм де ахиретте бизлерни бетбахт этеджек зарарлы шийлердир. Харам къылынгъан шийлернинъ зарарларынынъ эписини ве элял этильген шийлернинъ файдаларынынъ эписини бильмесекте, онемли олгъан Юдже Яратыджымызнынъ бизлер ичюн хайыр тиледигини бильмектир ве бу эмир ве ясакъларны шупе этмеден бутюн юректен ерине кетирильмесидир. Бизлер ичюн эмир этильген таптыгъымыз локъманынъ эм элял эм де темиз олмасына дикъкъат этмектир. Буну Раббимиз бизлерге Кутсал китабымызда бойле эмир этелер; «Эй иман эткен кимселер! Сизге бердигимиз рызыкълардан элял ве темиз олгъанларны ашанъыз» (Бакъара суреси, 172-джи ает). Башкъа бир аетте де Юдже Раббимиз бизлерге шейтандан узакъ туруп, онун хилелерине уймамамызны эмир этелер. Чюнким шейтан инсанны алдатмакъ ичюн бу дюньянынъ сынав дюньясы олдугъуну унуттурмагъа гъайрет этер ве эгер Аллах истемесе эди бу харамларны яратмазды деп весвесе этер. Иште Раббимиз бизлерни тембиелеп бойле буюрдулар; «Аллахнынъ сизлерге бердиги рызыкъларны ашаныз, шейтаннынъ адымларындан кетмениз, чюнким о, сизлер ичюн апачыкъ бир душмандыр.» (Энъам суреси, 142-джи ает) Харам аш ашап, харамдан къазанылгъан урба алып кийген кимсе ахиретте къурсагъыны атешнен толдурар ве атештен урба устюне киер. Бу дюньяда исе яптыгъы дуалары къабул олмаз ве Аллахнынъ рахметинден узакъ къалар. Пейгъамбер эфендимиз бир хадисте дуа эткен бириси акъкъында бойле буюрдулар; «Онун ашадыгъы харам, ичтиги харам, кийдиги харам олдугъу алда дуасы насыл къабул олсун?» (Муслим, Тирмизий.) Раббимиз бизлерни элял рызыкънен рызыкъландырып, салих ве абит несиллернинъ бизлерден кельмесине насип этсин. Дуаларымызнынъ даима макъбуль, ёлумузнынъ да сыраты мустекъим олмасыны сагъласын. Амин! [embed]http://www.youtube.com/watch?v=A_z1jIuaA_Y[/embed]

Буюклерге урьмет, кучюклерге севги

Опубликовано:

БУЮКЛЕРГЕ УРЬМЕТ, КУЧЮКЛЕРГЕ СЕВГИ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْناً وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ Юдже динимиз Ислям, буюклерге урьметни ве кучюклерге севгини эмир буюруп, бу кутсал дегерлернинъ юреклерге ашыланып керчек мусульман шахсиетининъ олушмасына чаба костерди. Бу юдже эмирни биз севгили пейгъамберимизден огренемиз. Нитеким бир хадиси шерифлеринде севгили пейгъамберимиз (с.а.в) бойле буюрдулар; «Кичиклеримизге мерхамет этмеген, буюклеримизге де сайгъы костермеген бизден дегильдир.» (Тирмизий) Иште бу хадиси шериф ве башкъа хадис ве аетлер бу юдже дегернинъ мусульман топракъларында яйылмасына ве мусульман кимсенинъ буюклерге бу къадар сайгъы ве урьмет костермесине себеп олду. Бир де, Юдже Раббимизнинъ бизлерге эманет оларакъ берген ниметлеринден бири олгъан балаларымыз, севги ве мерхаметнен остюрюлдилер. Ана бабаларына, динлерине, якъынларына, къомшуларына, миллетине ве ватанларына фаидели оладжакълары теменни этилип озель бир тербиеден кечтилер. Бала тербиеси келеджек несиллеримизнинъ шекилленмесине весиле оладжагъы ичюн, ана бабалар эвлятларына озель якълашымнен якълашып бутюн севги ве мерхаметлерини оларгъа бердилер. Озлери керекли киби ашамайып, етерли къадар юхламайып даима эвлятларыны козь огуньде тутып, эр шийлерини оларгъа бермеге чалыштылар. Бу себептен, асырлар ичинде эр бир мусульман, озь баласына кучю еттиги къадар Ислямий тербие бермеге гъайрет этти. Севимли Пейгъамберимиз (с.а.в.) бу хусусны бойле къайд эткен эди: «Ич бир баба баласына гузель тербиеден даа устюн бир мирас къалдырмагъан» (Тирмизий). Кичиклеримизге севгининъ ве гузель тербиенинъ янында, динимиз бир де, ана бабагъа лаф къайтармакъны, оларгъа ярамай сез айтылмасыны, атта эмирлерине къулакъ бермеден «оф» айтылмасыны, гунах корди. Бу юдже дегерни козь огуньде тутып, алимлеримиз оларнынъ балалары устюндеки акъларыны бойле сыраладылар: Биринджиси, ана-бабагъа бойсунмакъ ве сайгъы косьтермек. Бойсунмакъ тек Аллахнынъ эмирлерине къаршы кельген бир шей истемегенлери вакъыт мумкюндир: «Биз инсангъа ана-бабасына яхшылыкъ япмасыны тевсие эттик. Амма, бильгинъ олмагъан танърыны Манъа ширк къошманъны эмир этселер, оларгъа итаат этме» («Анкебут» суреси, 8 ает). Экинджиси, ана-бабагъа яхшылыкъ япмакъ. Буны да Раббимиз бойле бильдирди: «Бир тек Аллахкъа бойсунаджакъсынъыз, ана-бабаларынъызгъа да яхшылыкъ япаджакъсынъыз. Эгер олардан бири, я да экиси де янынъда къарт олсалар, оларгъа «оф!» биле айтма, оларгъа татлы сёз айт. Мерхамет къанатларынен оларны сарып, бойле айт: «Я, Рабби! Мен кичкене олгъанымда, олар манъа эйилик япкъанлары киби, Сен де оларгъа мерхамет эт» («Исра» суреси, 23-24 аетлер). Учюнджиси, маддий ихтияджларыны къаршыламакътыр. Раббимиз бойле буюра: «(Эй, Пейгъамбер!) Сенден нени береджеклерини сорайлар. Айт оларгъа: «Береджек малынъыз ана-баба, акъраба, етимлер, фукъаре ве ёлджулар ичюндир. Аллах япкъан эр бир эйилигинъизни билиджидир» («Бакъара» суреси, 215 ает). «Биз инсангъа ана-бабасына яхшылыкъ япмакъны тевсие эттик. Чюнки анасы оны бир чокъ къыйынлыкъларнен ташыды. (Сюттен) айрылмасы эки йыл ичиндедир. Эвеля Манъа, сонъра ана-бабанъа шукюр эт. Къайтувынъыз Манъа оладжакъ» («Лукман» суреси, 14 ает). Бир хадиси шерифте де пейгъамберимиз (с.а.в.) ана бабагъа урьметсизликнинъ гунах олдугъуну бу шекильде хабер бердилер; «Бутюн гунахларнынъ энъ буюги – Аллахкъа ширк (ортакъ) къошмакъ ве ана-бабагъа урьметсизлик япмакътыр» (Бухарий, Муслим). Эр ана баба эвлядынынъ тербиесинде сабырлы олмагъа тырышмасы керектир. Эвлядына гузель насихатлар берип, озюнден сонъ дуа этеджек, намаз къыладжакъ ве догъру елдан кетеджек кимсенин къалмасына гъайрет этмеси керектир. Эвлят тербиесинде, энъ буюк уста Лукъмандыр (а.с.). Юдже Раббимиз Лукъманнынъ (а.с.) баласына берген гузель насиат ве тенбиевлерини Къуран-ы Керимде анъды, бизге оларны бильдирди. Бу насиатлары саесинде «Хаким», яни «Икметли» оларакъ анъылгъан Лукъманнынъ (а.с.) огълуна айткъанларыны анъгъан, «Лукъман» суресининъ 17-19-ынджы аетлеринде Лукъман-ы Хакимнинъ бойле насиат эткени бильдириле: «Балачыгъым! Намаз къыл, яхшылыкъны эмир эт, ярамайлыкътан вазгечир, башынъа кельгенлерге сабыр эт. Шубесиз, булар устюнде турулмасы керек шейлердир. Адамларны кучюк корип, олардан юзюнъни чевирме. Ер устюнде кибирленип юрме. Шубесиз, Аллах озюни бегенип, кибирнен юрген кимселерни асла севмез. Озь табиий юрушинънен юр, сесинъни азалт. Шубесиз, сеслернинъ энъ чиркини эшекнинъ сесидир». Иште бойлер тербия корген бала, эм анасына, эм бабасына, эм якъынларына ве эм де миллетине фаидели олур. Буюклерге урьмет этер ве кичиклерни севип башларындан окъшар. [embed]http://www.youtube.com/watch?v=hOJY6-7bEac[/embed]

Хырсызлыкъ

Опубликовано:

ХЫРСЫЗЛЫКЪ   بِسْــــــــــــــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالاً مِنَ اللّٰهِ وَ اللّٰهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ [Бисмилляхи’р-рахмани’р-рахим. Вес-сарикъу вес-сарикъату фекътау эйдиехума джезаэм бима кесеба некалем миналлах, валлаху азизун хаким].   Азиз джемаат! Хырсызлыкъ динимизде джезасы Аллах тарафындан къоюлгъан буюк гунахлардан сайыла. Хырсызлыкъ – башкъасынынъ акъкъына кирип, онынъ бир малыны я да шейини гизли ве изинсиз алмакътыр. Шахсиетни ве инсан намусыны харап эткен бу чиркин иш шейтаннынъ инсанларгъа огреткени бир хасталыкътыр. Бойле гунах ишлеген кимсе эм Аллахнынъ, эм де къулнынъ акъкъына кире. О, Раббининъ онъа такъдир эткен рызыкъкъа бой эгмейип, разылыкъ косьтермейип, башкъасынынъ акъкъына къол узаткъан. Хырсызлыкъ – озь эмегинен къазанмайып, инсанны къолай ёлнен харам аш ашамагъа алыштыргъан чиркин бир амельдир. Бойледже рызыкъ тапмагъа тырышкъан кимсе атештен башкъа бир шей къурсагъына толдурмаз. Эм озюни, эм де къорантасыны, балаларыны, оларгъа харам аш ашатып, атешке сюрюклер. Хырсызлыкъны озю япмайып, хырсланылгъан бир шейни алгъан кимсе де бунъа ортакътыр ве хырсызлыкъ гунахыны пайлашыр. Севимли Пейгъамберимиз (а.с.) бир хадис-и шерифинде бойле буюргъан: «Ким бильгени алда хырсызлангъан бир шейни сатып алса, о (хырсызнынъ) гунахына ве бу ярамай ишке ортакъ олур» (Бейхакъий). Энъ гузель шекильде яратылгъан инсан шереф саиби ве мукъаддес бир варлыкътыр. Беденининъ эр бир ери мукъаддес ве токъунылмаздыр. Онъа зарар кетирмек де харамдыр. Амма беденининъ бир ери хыянетлик япкъанда, о, мукъаддеслигини джоя ве джеза чекмеге акъ къазана. Бойледже, акъсыз шекильде башкъасынынъ малына къол узаткъан кимсенинъ динимиздеки джезасы – элининъ кесильмесидир. Севимли Пейгъамберимиз (а.с.) бир хадис-и шерифинде бойле буюргъан: «Къыйметли элини уджуз ве дегерсиз шей ичюн феда эткен кимсеге лянет олсун!» Мухтерем джемаат! Акълы еринде олгъан ве пишкинлик чагъына етишкен кимсенинъ, ханефий мезхебине коре, бир динар, яни дёрт грамм алтын я да онынъ къыймети къадар бир шейни, башкъа мезхеплерде исе, учь дирхем, яни докъуз грамм кумюш дегеринде бир шейни хырслагъан кимсенинъ эли мутлакъа кесилир. Амма, фукъаре олып, ихтияджы къадар ачлыкътан ольмемек ичюн хырсызлагъан олса, эли кесильмез. Ривает этильгени киби, сахабийлерден бири Пейгъамбер Эфендимизге (а.с.) хурма хырсызлагъан бир баланы тутып кетирди. Пейгъамбер Эфендимиз (а.с.) балагъа: «Не ичюн хырсызлыкъ яптынъ?» – деп, сорады. Бала: «Ачлыкътан», – деди. О вакъыт Пейгъамберимиз (а.с.): «Йибериниз оны» – деп, балагъа бойле насиат этти: «Тирекке таш атып зарар кетирме. Ерге тюшкенлерни ал!» – деди. Динимиз Ислям хырсызлыкъ япкъан кимсенинъ бай-фукъаре, шухретли-шухретсиз, акъай-къадын, беяз я да эсмер олгъанына бакъмадан, адалетнен эр кес ичюн айны укюм бере. Пейгъамбер Эфендимизнинъ (а.с.) янына Фатиме адындаки бир апайны кетирип хырсызлыкъ япкъаныны бильдирдилер. Онъа джеза берильмесин деп, Пейгъамберимиз (а.с.) севген Усаме адындаки бир сахабени ёлладылар. Бу хаберни алгъан Пейгъамбер Эфендимиз (а.с.) пек ачувланып, бойле буюрды: «Эй, инсанлар! Кечкен умметлернинъ насыл ёлларыны шашыргъанларыны билесинъизми? Олар, ичлеринден мешхур ве бай кимселер хырсызлыкъ япкъанда, оларгъа джеза бермейип, фукъаре бириси хырсызлыкъ япкъан вакъытта исе, джеза бере эдилер. Аллахкъа ант этем, Махзум къабилесинден Фатиме дегиль, меним къызым Фатиме хырсызлыкъ япса эди, мытлакъа онынъ элини де кесер эдим» (Бухарий). Хутбемни башында окъугъаным аетнинъ манасынен битирмеге истейим: «Хырсыз акъай ве хырсыз къадыннынъ япкъанларына къаршылыкъ, Аллахтан джеза оларакъ, эллерини кесинъиз. Аллах Азиз ве Хакимдир» («Маиде» суреси, 38).

Ашуре куню

Опубликовано:

АШУРЕ КУНЮ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَالْفَجْرِ وَلَيَالٍ عَشْرٍ Бисмилляхир-рахманир-рахим. (Вель-феджр. Ве леялин ашр). Сайгъылы джемаат! Юдже Мевлямыз бизге Куран-ы Керимде хабер берген дёрт харам айдан бири – ичинде Ашуре (Ашыр) куню олгъан Мухаррем айыдыр. Севимли Пейгъамберимиз (а.с.) бу ай акъкъында бойле буюргъан эди: «Рамазан айындан сонъ тутулгъан энъ фазилетли ораза – Мухаррем айында тутулгъан оразадыр» (Муслим). Бу мубарек айда ерлешкен Ашуре кунюнинъ эмиети акъкъында да пек чокъ хадис-и шериф бар. Бу хадислернинъ биринде Севимли Пейгъамберимиз (а.с.) бойле хабер берген эди: «Аллаху Тааля Ашуре кунюни устюн къылды. Коклерни, ерни, дагъларны, денъизлерни, йылдызларны, Аршны, мелеклерни ве Адемни (а.с.) Ашуре куню яратты. Ибрахимнинъ (а.с.) дюньягъа кельмеси ве Немрутнынъ атешинден къуртулмасы Ашуре куню олды. Ибрахимге (а.с.) огълу ерине къочкъарны Юдже Аллах бу куньде эдие этти» (Табераний). «Севимли Пейгъамберимиз (а.с.) Меккеден Мединеге хиджрет эткенде, Мединедеки ехудийлернинъ Ашуре куню ораза туткъанларыны корьди ве олардан не ичюн бу куньде ораза туткъанларыны сорады. Ехудийлер исе, Юдже Аллахнынъ бу куню Муса пейгъамбер вастасынен ехудийлерни фираундан ве онынъ зулюмындан къуртардыгъыны бильдирдилер. Пейгъамберимиз (а.с.) оларгъа: «Мен Мусагъа (а.с.) сизден даа ляйыгъым», – деп буюрды (Бухарий, Муслим). Урьметли диндашларым! Бу куньде ораза тутмакъ Пейгъамберимизнинъ (а.с.) суннетидир. Бир хадис-и шерифте бу куньде ораза тутмакънынъ фазилети бойле анълатыла: «Ашуре куню ораза туткъан кимсенинъ бир йыллыкъ гунахлары афу этилир» (Муслим, Тирмизий, Ахмед). Амма садедже Ашуре кунюнде ораза тутмакъ мекрух сайылыр. Чюнки ехудийлер бир кунь ораза туталар. Бунынъ ичюн эки кунь ораза тутмакъ тевсие этиле. Пейгъамберимиз (а.с.) буны бир хадисинде бойле бильдире: «Ашуре кунюнден бир кунь эвель, (я да) бир кунь сонърадан къошып, ораза тутунъыз» (Ахмед). Ашуре кунюнинъ бир де Ислям тарихында сиясий бир тарафы бар. Бу мукъаддес куньде Азрет-и Пейгъамбернинъ (а.с.) севимли торуны Азрет-и Хусеин Кербеляда ольдюрильген эди. Кунюмизге къадар бу фаджиа унутылмады ве бир кунь мусульман дюньясы ичюн эм севинч куню, эм де аджджы кунь олып, къайд этильмекте. Юдже Аллахтан афу, магъфирет ве берекет тилеймиз.

Ахыр заман ве фитнелери

Опубликовано:

АХЫР ЗАМАН ВЕ ФИТНЕЛЕРИ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً فَقَدْ جَاء أَشْرَاطُهَا فَأَنَّى لَهُمْ إِذَا جَاءتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ (Бисмилляхи’р-рахмани’р-рахим. Фехель ензуруне илля’ссаате эн тетиехум бегътетен, фекъад джаэ эшратуха. Феэнна лехум иза джаэтхум зикрахум)   Сайгъылы джемаат! Къыямет не вакъыт къопаджагъы билинмей, чюнки бу бильги гъайыптан бир бильгидир ве Аллахтан башкъа ич бир кимсе оны билемез. Атта, сургъа уфлеп, эр шейни ёкъ этеджек ве къыяметнинъ башламасына себеп оладжакъ мелек Исрафиль (а.с.) да, яратылгъан кунюнден башлап, Аллахнынъ бу эмирини беклегенине бакъмадан, онынъ вакътыны бильмей. Юдже Раббимиз Къуранда бизлерге бойле хабер бере: «Къыямет саатынынъ бильгиси, шубесиз, Аллахтадыр. Ягъмурны О ягъдыра, рахимлерде олгъанны О биле. Кимсе ярын не къазанаджагъыны бильмей ве ич бир джанлы къайда оледжегини де бильмей. Шубесиз, Аллах Алимдир, Хабердардыр» («Локман» суреси, 34).   Урьметли джемаат! Къыямет не вакъыт оладжагъыны бильмесек де, онынъ якъын олгъаныны мытлакъа билемиз. Чюнки хутбемнинъ башында окъугъан аетимде Юдже Мевлямыз бизлерге бойле хабер бере: «Олар къыямет башларына бирден кельмесинден башкъа бир шей беклейлерми? Шубесиз, онынъ аляметлери энди кельди. Къыямет кельген вакъытта, огют алувлары ич бир файда кетирмез» («Мухаммед» суреси, 18). Пейгъамбер Эфендимиз (а.с.) сонъ пейгъамбер олгъаны ичюн, биз сонъ уммет сайыламыз. Пейгъамберимиз (а.с.) де бизлерге къыяметнинъ аляметлерини анълатты. Биз кунюмизде оларнынъ бирер-бирер ортагъа чыкъкъанларыны коремиз. Азрет-и Алининъ ривает эткенине коре, Пейгъамберимиз (а.с.) бойле буюрды: «Умметим он беш шей япмагъа башлагъан анында, башына буюк белялар келир». Сахабелер бу он беш шей нелердир, деп сорагъан вакъытта, Пейгъамберимиз (а.с.) бойледже сайды: «Гъанимет фукъарелерге берильмей, байлар арасында дагъытылгъан вакъытта, эманетке берильген шейни саиби аламагъан вакъытта, зекятны ибадет дегиль, джеза оларакъ корьген вакъытта, адам анасынынъ акъларына риает этмей, апайынынъ сёзюни динлеген вакъытта, бабасындан узакълашып, достуна якъын олгъан вакъытта, джамилерде уйгъун олмагъан сеслер юксельген вакъытта, бир миллетнинъ башына уйгъун олмагъан кимселер реис олгъан вакъытта, адамдан зарар кельмесин деп, онъа урмет этильген вакъытта, ракъы чешитлери чокъалгъан вакъытта, ипектен урбалар кийильген вакъытта, къадын йырджылар ве музыка алетлери чокълашкъан вакъытта, инсанлар озьлеринден эвель яшагъан кимселерни сёгмеге башлагъан вакъытта, къырмызы рузгярны, зельзелени, ернинъ чёкмесини, Деджалны ве коктен таш ягъмасыны бекленъиз» (Тирмизий). Булар ве даа чокъ аляметлер Пейгъамберимиз тарафындан сыраланды, ве кунюмизде Къыяметнинъ кичкене аляметлери энди ортагъа чыкъты. Ама биз билемиз ки олюм бу дюньяда эркеснинъ ахыр заманыдыр.  Эркес озюню олюмге азырламасы керек, эр дакъкасыны Аллах ризасыны къазанмакъ ичюн къулланмасы керек. Аллаху Теаля джумлемизнинъ ахирет инанджыны къувветлендирсинъ ве ахирет кунюне энъ гузель бир шекильде азыр олгъан салих къулларындан эйлесин.