Ислам - ЦРО ДУМКЦРО ДУМК

Вторник

29

сентября

11
Сефер 
1442 | 2020
Утр.5:13
Вос.6:29
Обед.12:38
Пол.15:50
Веч.18:37
Ноч.19:53
Времена намазов
Календари 2020г

Намаз

Издания Галерея

Ислам - ЦРО ДУМК

ОМУЗ-ОМУЗГЪА КЪЫЛЫНМАГЪАН ДЖУМА НАМАЗНЫНЪ КЕЧЕРЛИ ОЛМАСЫ  

Опубликовано:

ОМУЗ-ОМУЗГЪА КЪЫЛЫНМАГЪАН ДЖУМА НАМАЗНЫНЪ КЕЧЕРЛИ ОЛМАСЫ  11.09.20 قالَ رَسولُ اللّٰهِ : سُوُّوا صُفُوفَكُمْ، فَاِنَّ تَسْوِيَةَ الصَّفِّ مِنْ تَمَامِ الصلاةِ   [Къале Расулюллах: «Сувву суфуфекум, феинне тесвиетеʼс-саффи мин темамиʼс-салях]   Мухтерем мусульманлар! Джемаатнен намаз къылмакъ ниетинен джамиге кельген мусульманларнынъ риает этеджеклери энъ муим хусуслардан бири – саф тутмактыр. Хазрет-и Мухаммед (с.а.с.) сафларны сыкъ ве бир сызыкъта тутмакънынъ намазны гузеллештиргенини, атта, оны тамамлагъан ве мукеммеллештирген бир унсур олгъаныны ифаде эткен (Муслим, «Салят», 126; Бухарий, «Эзан», 74 ве Муслим, «Салят», 124). Бир кересинде де мелеклернинъ Аллах къатында саф тутмаларыны мисаль берип, асхабынынъ да олар киби олмаларыны истеген ве бойле буюргъан: «(Мелеклер) биринджи сафларны тамамлайлар ве сафта сыкъ туралар» (Муслим, «Салят», 119; Эбу Давуд, «Салят», 93). Азиз муминлер! Аллах Ресулю (с.а.с.) сафларнынъ тертип ве низамына ойле эмиет берген ки, намазгъа турмадан эвель шахсен озю джемаатнынъ сафларыны тюзельткен (Муслим, «Салят», 128) ве омузларына тийип: «Бир сырада турунъыз, къарышыкъ турманъыз, – юреклеринъиз де къарышыкъ олмасын!» – тенбиелей эди (Муслим, «Салят», 122). Имамнынъ биринджи сафнынъ огюне ве орта еринде турмасы ве даа сонъра сырасынен сафлардаки бош ерлернинъ толдурылмасы  эмирини берген Ресулюллах (с.а.с.) (Эбу Давуд, «Салят», 98), имамнынъ аркъасына, эвеля, илим саиби ве акъыллы кимселернинъ сыраланмасыны истеген (Муслим, «Салят», 123). Эфендимиз (с.а.с.): «Биринджи сафтакилерге Аллах мерхамет этер, мелеклер де дуа этерлер», – буюрып, ильк сафнынъ эмиетине ишарет эткен (Эбу Давуд, «Салят», 93; Несаий, «Имамет», 25), джамининъ энъ аркъасында намаз къылгъанларны ве огюнде бошлукъ олгъан сафкъа къошулмагъан кимселерни де бойле тенбиелеген: «Аллах да оларны (рахметинден) махрум этер» (Муслим, «Салят», 130). Сайгъылы мусульманлар! Пейгъамберимиз (с.а.с.) эркеклер ичюн ильк сафнынъ, къадынлар ичюн исе, сонъ сафнынъ энъ фазилетли сафлар олгъаныны беян эткен (Муслим, «Салят», 132; Тирмизи, «Салят», 52), балачыкъларны да бу эки джемаатнынъ арасында сафкъа къойгъан (Ибн Ханбель, «Муснед», В, 344). Сафларнынъ сыкъ ве бир сызыкъта тутулмасы мусульманларны эм шекиль оларакъ, эм де рухен бирликте тутмакъ макъсадыны ерине кетирмек ичюндир. Ич бир сыныф, макъам ве статус фаркъы козетильмейип, мусульманларнынъ омуз-омузгъа тизилип турмасы джемиетнинъ бирлик ве тирилигининъ энъ гузель косьтергичидир. Мухтерем муминлер! Нетиджеде сафлардаки тертип ве низам намазнынъ текмиль олмасынен алякъалыдыр. Омузларнынъ бир-бирине тиймеси де бу джумледендир. Асылында, омузлар бир-бирине тиймесе, я да намаз къылгъанлар арасында аралар олса – бу, мекрух олмакънен берабер, намазны бозгъан бир ал дегильдир. Коронавирус себебинен сафларнынъ ачылмасы, ичтимаий месафенинъ тутулмасы – намазымызны бозмай, ве хасталыкънынъ таркъалмамасы ичюн алынгъан бир тедбирдир. Бу тедбир динимиздже зарурдыр. Коронавирус хасталарынынъ я да бу хасталыкъ рискинден себеп козетим астында тутулгъан хасталарнынъ джума намазы, яхут да башкъа бир себепнен инсанларнынъ топлу алда олгъаны джамилерге я да дигер мекянларгъа бармалары джаиз дегиль. Хасталыкънынъ яйылмамасы ичюн карантинде тутулгъан кимселерге джума намазы фарз дегиль. Бу кишилер джума намазы ерине эвлеринде уйле намазыны къыларлар. Джумагъа бармамакъ ичюн башкъа кечерли бир себеби олмайып, хасталыкъ юкъаджагъы къоркъусынен джума намазына бармамакъ джаиз дегиль. Керекли тедбирлер алып, джамиге бармакъ ве джума намазны къылмакъ керек. Джумагъа кельгенде исе, техликесизлик шартларына риает этмек, маска, ичтимаий месафе, темизлик, мусафаха ве къол тутушув олмадан селямлашмакъ киби шартларгъа уймалы.   [embed]https://www.youtube.com/watch?v=e33C0iiBrko[/embed]

ИЛИМ ОГРЕНМЕКНИНЪ ЭМИЕТИ  

Опубликовано:

ИЛИМ ОГРЕНМЕКНИНЪ ЭМИЕТИ 04.09.2020 اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَقَ ﴿١﴾ خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾ اِقْرَاْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُ ﴿٣﴾ اَلَّذِى عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿٤﴾ عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ   [Икъра бисми раббикеʼллези халякъ. Халякъаʼль-инсане мин алякъ. Икъра ве раббукеʼль-экрам. Эллези аллеме билль-къалем. Аллемеʼль-инсане ма лем ялем].   Азиз диндашларым! Инсанлыкъкъа бильдирген биринджи сёзю «ОКЪУ!» олгъан Ислям дини, илимге ве илимни огренмеге буюк дегер бере. Заман, мекян, макъам, джынсиет ве яш сынъыры танымадан, эркек ве къадын – эр кеснинъ бешиктен мезаргъа къадар илим огренмесини эмир эте. Ислям дини къуртулыш ёлундаки ильк чагърысыны Къуран-ы Керимде бу ифаделернен сеслендирген: «Окъу! Яраткъан Раббинънинъ адынен (окъу)! О, исанны бир къан томарындан яратты. Окъу! Раббинъ энъ буюк керем саибидир. О, къалемнен (язмакъны) огретти. Инсангъа бильмегенлерини огретти» («Алякъ» суреси, 1-5). Къуран-ы Керимнинъ дигер аетлеринде исе, Раббимиз бойле буюра: «Бильгенлернен бильмегенлер ич тенъ олурмы?» («Зумер» суреси, 39/9), ве «Аллах ичинъизден инангъанларнынъ ве илим берильгенлернинъ дереджелерини юксельте» («Муджаделе» суреси, 58/11). Къыйметли мусульманлар! Динимизде илим огренмек ве огретмек ибадеттир. Аллахкъа сайгъы ве къуллукъ да, дженнетке кеткен ёл да анджакъ илимнен олмасы мумкюн. Мумин оларакъ, дереджемизни юксельтмемиз де динимизни огренмекнен мумкюндир. Юдже Аллах «Фатыр» суресининъ 28-инджи аетинде: «Аллахкъа нисбетен къуллары ичинден анджакъ алим олгъанлар терин сайгъы дуя» буюра; Севгили Пейгъамберимиз (с.а.в.) де: «Илим огренмек ичюн бир саат отургъаным манъа гедже сабагъа къадар ибадет этмектен даа севимлидир», – деген. («Эт-Тергъиб», 1/102). Бундан да гъайры, Пейгъамберимиз (с.а.с.): «Эр шейнинъ бир ёлу бар, дженнетнинъ ёлу да – илимдир» («Эль-Джамиу’с-сагъир», 2318) ве «Ким илим огренмек ичюн ёлгъа чыкъса, Аллах о инсангъа дженнетнинъ ёлуны къолайлаштырыр» (Бухaрий, «Илим», 10), – буюрып, илим огренмекнинъ инсаннынъ эм Аллахнынъ ризасына, эм де дженнетке ириштиреджегини ифаде эткен. Дегерли мусульманлар! Келеджегимиз – эвлятларымызгъа эманеттир. Эвлятларымыз да дюнья аятында бизим козь айдынлыгъымыз, Раббимизнинъ бизлерге энъ буюк эманетидир. Дюньямыз ве ахиретимиз адына энъ буюк месулиетимиздир. Эвлятларымызгъа эйи бир тахсиль ве гузель бир тербие берип олсакъ, бу – ана-бабалар оларакъ оларгъа къалдырып оладжагъымыз энъ къыйметли эдие оладжакъ. Чюнки Севгили Пейгамберимиз бир ана-бабанынъ,эвлядына берип оладжагъы энъ гузель эдиенинъ оларнынъ гузель бир шекильде етиштирильмеси олгъаныны ифаде эткен (Тирмизий, «Даават», 68). Къабилиетлерине коре балаларымызны келеджекке азырламакъ, оларгъа тахсиль бермек, анна-бабалар оларакъ, эвеля, бизим месулиетимиздир. Эвлятларымызнынъ даа эйи бир аят ве келеджек ичюн къабилиетлери ве истеклерине коре етиштирильмелери не кадар муим исе, маневий ве ахлякъий тахсиль ве тербиелери де о дередже муидир. Шу себептен, балаларымызны джамилерде девам эткен Къуран ве диний бильгилер курсларына берейик. Аркъамыздан хайыр дуа этеджек салих эвлят къалдырайыкъ. Амель дефтерлеримиз къыяметке къадар ич къапалмасын. Окъушларыны девам эткенлерге Юдже Аллахтан мувафакъиетлер тилеймиз. Раббимиз оларгъа зеин ачыкълыгъы берсин, эмеклерини зая этмесин. Янъы тахсиль йылы бутюн явруларымыз, оджаларымыз ве ана-бабаларымыз ичюн хайырлы ве семерели олсун. [embed]https://www.youtube.com/watch?v=_hQn321Vm9Q[/embed]

АШЫР КУНЮ

Опубликовано:

 АШЫР КУНЮ 28.08.20   وَعَنْ اِبْنِ عَبَّاسٍ رَضِىَ اللّٰه عَنْهُمَا اَنَّ رَسُولَ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَامَ يوْمَ عَاشُورَاءَ وَاَمَرَ بِصِيَامِهِ   [Ве ан Ибни Аббасин (р.анхума): «Энне расуляллахи (с.а.с.) саме евме ашураэ ве эмера бисыямих].   Мухтерем джемаат! Якъынлашкъанымыз Ашыр (я да Ашура) куню аман-аман бутюн пейгъамберлернинъ аятларында ер алгъан бир мубарек куньдир. Меселя, бутюн самий халкъларда, шу джумледен Ислямдан эвельки арапларда Хазрет-и Нухтан (а.с.) башлап, шу куньде ораза тутулгъан. Хазрет-и Муса (а.с.) ве къавмы, фиравуннынъ зулумындан къуртулгъанлары ичюн, яхудийлер де бу куньде ораза тутмакъ кереклер. Къуранда, бойле айтыла: «Аллах Нухкъа буюргъан шейлерни сизге де дин оларакъ буюрды. Санъа (Мухаммед) вахий этик, Ибрахимге, Мусагъа ве Исагъа да буюргъан эдик: «Динге багълы къалынъыз, дин меселесинде айырылыкъкъа тюшменъиз» («Шура» суреси, 42/13). Шу аетте ишарет этильгени киби, Пейгъамберимиз де эвельки пейгъамберлер кетирген базы укюмлерге уйгъан. Бойле укюмлерден бири де – Ашыр кунюнен алякъалыдыр. Хазрет-и Айше (р.а) бойле анълата: «Ашыр – Къурейшнинъ джахилие девиринде ораза туткъан бир кунь эди. Ресулюллах да бу кунь ораза тута эди. Мединеге хиджрет эткен вакъытта, бу оразагъа девам этти, ве башкъаларына да эмир эткен эди. Амма, Рамазан оразасы фарз этильген сонъ, озю Ашыр кунюнде ораза тутмакъны токътаткъан, бундан сонъра, мусульманлардан истеген бу куньде ораза туткъан, истеген тутмагъан» (Бухарий, «Савм», 69). Ашыр кунюндеки оразанынъ фарз сайылмасындан сакъынгъан Пейгъамберимиз (с.а.с.) бу оразаны кимерде туткъан, кимерде тутмагъан. Бундан да гъайры, яхудийлерге ошамамакъ ичюн, ялынъыз Ашыр куню дегиль, Мухаррем айынынъ докъузынджы, онунджы ве он биринджи куньлеринде де ораза тутмаларыны тевсие эткен. Азиз муминлер! Ашыр кунюнинъ, биз, мусульманлар ичюн бир хусусиети де – Пейгъамберимизнинъ торуны Хазрет-и Хусейннинъ (р.а), къоранта азаларынынъ ве янындакилернинъ бу куньде шеит этильмесидир. Бутюн мусульман дюньясыны сарскъан ве нетиджелери аля даа умметни раатсыз эткен бу вакъиа, ибрет ве элем бериджидир. Юдже Раббим асырлар эвель яшангъан бойле аджы куньлерни яшатмасын. Бу куньде мусульманларнынъ къардашлыгъы хатырлансын, бу къардашлыкънынъ девамы ичюн дуалар этильсин, Аллах ризасы ичюн оразалар тутулсын, хайыр ве эйиликлер япылсын, садакъалар дагъытылсын. Ашыр куню мубарек олсун.   [embed]https://www.youtube.com/watch?v=QBu9lgAZGk8[/embed]

ТЕСЕТТЮР

Опубликовано:

ТЕСЕТТЮР 21.08.2020 يَا بَنى اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِى سَوْاٰتِكُمْ وَرِيشًا   وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذٰلِكَ خَيْرٌ   ذٰلِكَ مِنْ اٰيَاتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ   [Я, бени Адеме, къад энзельна алейкум либасей ювари севъатикум вериша. Ве либасуʼт-такъва залике хайр. Залике мин аятилляхи леаллехум еззеккерун]. Мухтерем мусульманлар! Юдже Раббимиз «Тин» суресинде инсанны энъ гузель шекильде ве корюниште яраткъаныны бильдирди. Инсанны яратылгъанлар ичинде энъ устюн оларакъ яраткъан Мевлямыз суретимизнинъ гузеллигинден де бизни месуль тутты. Сурет – бир кимсенинъ ичи, алы, арекети ве ахлякъы демектир. Кене «Тин» суресинде, суретнинъ бозулмасы ве чиркинлешмеси алында, инсаннынъ барлыкълар алемининъ энъ ашагъы дереджесине эндириледжегини де тенбиеледи. Азиз муминлер! Бир инсаннынъ ич дюньясыны ве ахлякъыны гузеллештирген энъ муим шейлерден бири – иффеттир. Иффет – динимиз сынъырларыны бельгилеген намусны къорчаламакъ, арекетлерде ольчюли ве алчакъгонъюлли олмакътыр. Иффет – нефиснинъ динге терс кельген истеклерине къаршы турмакъ, эль, тиль, козь, къулакъ ве дигер бутюн беден мучелерини ахлякъкъа келишмеген арекетлерден узакъ тутмакътыр. Севгили Пейгъамберимиз Мухаммед Мустафа (с.а.с.) бу мевзугъа дикъкъат чекип: «Эр ким агъызына ве джынсий арзуларына аким оладжагъына даир манъа сёз берсе, мен де онынъ дженнетке кирмесине кефиль олурым», деген (Бухарий, «Худуд», 19). Иффет утанмакъны ифаде эткен ая дуйгъусынен алякъалыдыр. Шу хусуста хадисте бойле буюрылгъан: «Эр диннинъ бир ахлякъы бар. Ислямнынъ ахлякъы – аядыр» (Малик, «Муватта», «Хуснуль-Хулюкъ», 9). Азиз джемаат! Этрафымыздаки муит маневий дюньямызгъа мусбет я да менфий тарафтан тесир эте. Эгер менфий тесирлер къаршысында ахлякъымызны къорчалагъан тедбирлер алмасакъ, вакъыт ичинде ич дюньямызнынъ йыкъылмасына мани оламайджакъмыз. Иффетнинъ къорчаланмасында тесирли тедбирлерден бири исе, Аллахнынъ бизге эмир эткен энъ муим шиарларындан бири олгъан тесеттюрдир. Яни динимиз тарафындан къапатылмасы эмир этильген аврет ерлерини къапатмакътыр. Юдже Аллах Къуранда эркек ве къадын олгъан бутюн мусульманларгъа бойле буюра: «(Ресулим!) Мумин эркеклерге козьлерини (харамгъа) тикмемелерини, ырызларыны да къорчаламаларыны сёйле. Чюнки, бу – олар ичюн даа темиз бир давраныштыр. Шубесиз, Аллах оларнынъ япкъанларындан хабердардыр. Мумин къадынларгъа да сёйле, – козьлерини (харамгъа бакъмакътан) къорчаласынлар, намус ве иффетлерини сакъласынлар. Корюнген къысымларындан башкъа, зийнетлерини косьтермесинлер. Баш орьтюлерини якъаларынынъ устюне (къадар) орьтсинлер» («Нур» суреси, 24/30-31). «Араф» суресининъ 7/26-нджы аетинде де бойле буюрыла: «Эй, Адемнинъ эвлятлары! Сизге айып ерлеринъизни орьтеджек кийим, сюсленеджек урба яраттыкъ. Такъва урбасы... Иште, о даа хайырлыдыр. Булар Аллахнынъ аетлериндендир. Бельки, тюшюнип огют алырлар». Сайгъылы муминлер! Тесеттюрге уймакъ – мусульман эркекни ве къадынны бинъ бир белядан къуртарыр. Муминлер оларакъ, бизлер Аллахнынъ буюрукъларыны акъкъынен ве ихляснен ерине кетирмеге тырышкъанымыз вакъыт, такъва саиби олурмыз. Мевлямыз бизлерни иффет саиби олгъан кимселерден, тесеттюрге риает эткенлерден ве такъва урбасыны кийгенлерден эйлесин.   [embed]https://www.youtube.com/watch?v=Ld0rkJbt5zo[/embed]

ХИДЖРИЙ ЙЫЛБАШ ВЕ МУХАРРЕМ АЙЫ

Опубликовано:

14.08.20 – ХИДЖРИЙ ЙЫЛБАШ ВЕ МУХАРРЕМ АЙЫ   وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُوا   وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ اِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِنْهَا   كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ [Ветасыму бихаблилляхи джемиав ве ля теферракъу. Везкуру ниметеллахи алейкум из кунтум адаэн феэллефе бейне къулюбикум феэсбехтум биниметихи ихвана. Ве кунтум аля шефа хуфратим мине’н-нари феэнкъазекум минха. Кезалике юбеййинуллаху лекум айятихи леаллекум техтедун].   Мухтерем мусульманлар! Юдже Аллах озь динини текмиллемек ичюн бу дюньягъа пейгъамберлернинъ сонъкиси олгъан Севгили Пейгъамберимизни (с.а.с.) ёллагъан. Аллахнынъ Ресули инсанларны хидает ёлуна давет эткен вакъытта, Мекке мушриклерининъ мусульманларгъа япкъан акъылгъа сыгъмайджакъ эскенджелеринден сонъ, Аллахтан хиджрет эмири кельди. Пейгъамберимиз ве мусульманлар миладий 622 йылы Меккеден Медине шеэрине хиджрет эттилер. Он алты йыл сонъра, 638 сенеси, артыкъ мусульманларнынъ башына Хазрет-и Умер (р.а.) кечкен сонъ, онынъ эмиринен Мединеде такъвим боюнджа бир меджлис топланды. Хазрет-и Алининъ (р.а.) теклифинен Хазрет-и Мухаммеднинъ (с.а.с.) Меккеден Мединеге хиджрети Ислям тарихынынъ башлангъычы, ве бу йылнынъ Мухаррем айы сененинъ ильк айы оларакъ кабул этильди. Иште, биз бу йыл хиджрий 1442 сенесине киремиз. Азиз муминлер! Хиджрий такъвимнинъ ильк айы олгъан Мухарремнинъ Ислям тарихында муим бир ери бар. Бу айнынъ онунджы кунюне «Ашыр куню» дейлер. Севгили Пейгамберимиз Мухаммед (с.а.с.) бу айгъа къыймет берген ве: «Рамазан оразасындан сонъра энъ фазилетли ораза, Аллахнынъ къыймет бергени ай олгъан Мухаррем айында тутулгъан Ашыр оразасыдыр», – буюрып, бу айда ораза туткъан ве муминлерге де тутмаларыны тевсие эткен (Муслим, «Сыям», 38). Хазрет-и Адемнинъ (а.с.) дженнеттен ер юзюне эндирильмеси, Хазрет-и Нухнынъ (а.с.) туфандан къуртулмасы, Хазрет-и Муса (а.с.) ве онъа иман эткенлернинъ фиравунынъ зулумындан къуртулмалары киби, инсанлыкъ тарихында къаранлыкътан айдынлыкъкъа кечиш сайылгъан базы муим адиселер бу айда олып кечкени ривает этиле. Дигер тарафтан, Пейгъамберимизнинъ торуны Хазрет-и Хусейн (р.а.), о девирде олгъан сиясий къарышыкълыкълар нетиджесинде Ашыр кунюнде шеит тюшкен. Тарихта яшангъан бойле аджы адиселерден де дерс алмак керек. Мусульманларны теренден сарскъан бунынъ киби фаджиалар къаршысында Аллах ве Пейгъамбер севгиси этрафында бирлешмек керекмиз. Бахтлы бир джемиет оларакъ яшамакъ динимиз бизге огреткен къаршылыкълы севги ве сайгъыгъа таянгъан къардашлыкъны, бирлик ве бераберликни къорчаламакънен мумкюндир. Хутбемни Юдже Раббимизнинъ бу эмиринен битирем: «Эп берабер Аллахнынъ ипине (динине) сым-сыкъ сарылынъыз. Парчаланып болюнменъиз. Аллахнынъ сизге олгъан ниметини хатырланъыз. Сизлер бири-биринъизге душманлар эдинъиз де, О, къальплеринъизни бирлештирди. Иште, Онынъ бу нимети саесинде агъа-къардаш олдынъыз. Бир атеш чукъурынынъ там кенарында эдинъиз де, О, сизни шу ерден къуртарды. Иште, Аллах сизге аетлерини бойле ачыкълай ки, бельки, догъру ёлгъа ириширсинъиз» («Ал-и Имран» суреси, 3/103 ает.) Юдже Аллах бирлик ве бераберлигимизни пекитсин, ве бизлерни Онынъ ёлунда федакярлыкъ япмагъа азыр къуллардан эйлесин. Амин.   [embed]https://www.youtube.com/watch?v=I4xi_iUKqsg[/embed]

КЪУРАН ВЕ СУННЕТ БИР БУТЮНДИР

Опубликовано:

07.08.2020 - КЪУРАН ВЕ СУННЕТ БИР БУТЮНДИР   وَمَنْ يُطِـعِ اللّٰهَ وَالرَّسُولَ فَاُو۬لٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّنَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ  وَحَسُنَ اُو۬لٰئِكَ رَفِيقاً   [Ве мей ютиилляхе вер-расуле феуляике меа’ллезине энамеллаху алейхим мине’н-небиййине вес-сыддыкъине веш-шухедаи вес-салихине ве хасуне уляике рафикъа]. Азиз муминлер! Окъугъаным «Ниса» суресининъ 4/69-ынджы ает-и керимесинде Юдже Аллах бойле буюра: «Ким Аллахкъа ве Пейгъамберге итаат этсе, иште, олар, Аллах нимет берген пейгъамберлер, сыддыкълар, шеитлер ве эйи кимселернен берабердир. Булар не гузель аркъадашлардыр!» Мевзумызнен алякъалы хадис-и шерифте исе, Пейгъамберимиз (с.а.с.) бойле буюргъан: «Сёзнинъ энъ гузели – Аллахнынъ китабыдыр. Рехберликнинъ энъ гузели исе – Мухаммеднинъ рехберлигидир» (Несаий, «Идейн», 22). Инсангъа нисбетен пек мерхаметли олгъан Раббимиз оны дюнья аятында ялынъыз ве таянчсыз быракъмады. Къулларына догъру ёлны косьтермек ичюн пейгъамберлер ёллады ве китаплар эндирди. Ильк инсан ве ильк пейгъамбер Хазрет-и Адем (а.с.) иле башлагъан пейгъамберлик вазифеси Мухаммед Мустафа (с.а.с) иле сонъуна иришти ве Къуран-ы Керимнен текмиль олды. Къыйметли муминлер! Къуран-ы Керим – Аллах тарафындан бутюн инсанлыкъкъа ёлланылгъан сонъ иляхий китаптыр. Юдже Яратыджынынъ сёзю, догъру иле янълышны, элял иле харамны бир-биринден айыргъан, дюнья ве ахирет бахтлылыгъынынъ ёлларыны косьтерген, шифа ве эр шейге чаре олгъан бир китаптыр. Суннет исе, Севгили Пейгъамберимизнинъ аят тарзы, сёзлери, арекетлеридир, Къуранны ачыкълагъан энъ муим менбадыр. Чюнки Пейгъамберимиз (с.а.с) Аллахтан алгъан вахийни инсанларгъа еткизип ачыкълагъан. Къураннынъ акъикъатларыны текмиль аятында яшатып, бизлер ичюн нумюне олгъан Пейгъамберимиздир. Куранда бойле ифаде этиле: «Емин олсун, Аллахнынъ Ресулинде сизлер ичюн, Аллахкъа ве ахирет кунюне къавушмагъа умют эткен, Аллахны чокъ зикир эткен кимселер ичюн гузель бир мисаль бар» («Aхзаб» суреси, 33/21). Пейгамбер Эфендимиз (с.а.с.) исе, Веда хутбесинде бойле буюргъан: «Сизге эки шей къалдырам, оларгъа сым-сыкъ сарылгъан вакъытынъызда, ёлунъызны асыл да шашырмазсынъыз. Булар – Аллахнынъ китабы ве Пейгъамберининъ суннетидир» («Мувaттa», «Kъaдeр», 3). Шу себептен, Къуран ве суннет айрылмаз бир бутюндир. Динимизнинъ эсасыны тешкиль эткен Къуранны Пейгъамберимизнинъ суннетинден айры тюшюнмек мумкюн дегильдир. Бунъа коре Къуранны сунеттен айры анъламагъа ве анълатмагъа тырышкъан, Къуран аетлерини контексттен сувурып чыкъарып, истегени мана берген, хадислернинъ бир къысмыны алгъан, къалгъанларыны корьмемезликтен кельген сахте «шейхлерден» ве айткъанларындан сакъынмакъ керек. Бойле айнеджилер динни яхшы бильмеген инсанларны, халкъны алдатып, озь ёлларына, озь фыркъаларына чекелер, динде олмагъан шейлерни бу фарз, шу харам, деп Аллахкъа ифтира аталар, ве, бойлеликнен, мусульманларны бир-бирине душман этелер. Ана-бабасындан, сой-сопундан ве халкъындан айыралар, девлетке ве къанунгъа къаршы къозгъаталар, миллий къыйметлерге ве урф-адетке къаршы эджнебий япалар. Азиз диндашларым! Къуран ве суннетни бир-биринден айырып, озь группасынынъ идеологиясы догърусында анълаткъан кимселерге къаршы уяныкъ олайыкъ. Ата-деделеримизден эманет оларакъ бизлерге къалгъан «Эхлю суннет вель-джемаат» анълайышыны бу азиз топракъта бирликте яшатайыкъ. Аллахнынъ Китабы Къуран иле, Пейгъамберимизнинъ темиз суннетинен аятыны шекиллендирген иманлы, намуслы ве ватанпервер эвлятлар етиштирмек ичюн гъайрет сарф этейик. [embed]https://www.youtube.com/watch?v=xKAkkZT-Ze8[/embed]

КЪУРБАН БАЙРАМЫ ХУТБЕСИ

Опубликовано:

31.07.2020 - КЪУРБАН БАЙРАМЫ ХУТБЕСИ   وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَى مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْاَنْعَامِ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ اَسْلِمُوا وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ   [Ве ликулли умметин джеальна менсекаль лиезкурусмаллахи аля ма разекъахум мим бехимети’ль-энам. Феиляхукум иляхув вахидун фелеху эслиму. Ве бешшири’ль-мухбитин].   Мухтерем муминлер! Хиджретнинъ экинджи йылы, Зильхидждже айынынъ онунджы куню эди. Пейгъамберимиз (с.а.с.) асхыбынен берабер биринджи кере Къурбан байрамыны кечиреджек эди. Аллах адына къурбанлар кесиледжек, мусульманлар бирлик ве бераберлик ичинде байрамнынъ хузурына иришеджек эдилер. Аллах Ресули (с.а.с.) байрам намазынынъ эеджаныны ис этмелери, дуа ве хутбеден фейиз алмалары ичюн къадынларнынъ да байрам намазына кельмелерини эмир эткен эди. Намаз къылынаджакъ ерге баргъаны вакъыт, муминлерге селям берди. Аллахкъа хамд ве сена эткен сонъ, асхабына бойле сесленди: «Бугунь ильк ишимиз – байрам намазыны къылмакъ, сонъра, къайтып, къурбан чалмакътыр. Ким бойле япса, суннетимизге уйгъан олур» (Ибн Ханбель, IV, 283; Бухарий, «Идейн», 3, 15).   Дегерли мусульманлар! Аятымызнынъ энъ къыйметли куньлеринден биринде, бирлик ве бераберлик ичинде бизлерни Къурбан байрамына къавуштургъан, джамилерде бир арагъа кетирген Юдже Раббимизе хамд, алемлерге рахмет оларакъ ёлланылгъан Севгили Пейгамберимизе салят ве селям этемиз. Азиз муминлер! Байрамлар иман къардашлыгъынынъ энъ юксек нокътагъа иришкени мубарек куньлердир. Дуаларымызнынъ къабулы, гунахларымызнынъ багъышланмасы, къуллугъымызнынъ кемалы ичюн Аллах Таялядан бизлерге лютуф этильген фырсат заманларыдыр. Бу мубарек куньлерде мусульманлар къурбан ибадетини ерине кетирелер. Афсус ки, юкъуджы хасталыкъ себебинден, бу йыл аджылыкъ олмады. Ибадетте асыл олгъан ниет ве ихлястыр. Иншаллах аджылыкъкъа кетмеге арекет эткен къардашларымыз самими ниетлери догърултусында севапларны алгъандырлар. Пейгъамберимиз (с.а.с.) къурбаныны озь элинен чалгъан, ниетини ве Аллахкъа бойсунгъаныны шу аетлерни окъуп косьтерген: «Мен бир Аллахкъа инангъан бири оларакъ, юзюмни коклерни ве ерни яраткъангъа чевирдим, мен мушриклерден дегилим» («Энам» суреси, 6/79); «Айт: «Шубесиз, меним намазым, къурбаным, аятым ве олюмим алемлернинъ рабби олгъан Аллах ичюндир. Онынъ ич бир ортагъы ёкъ. Манъа шу эмир этильди, ве мен мусульманларнынъ илькийим» («Энам» суреси, 6/162-163).   Мухтерем муминлер! Бу мубарек куньлерни Пейгъамберимизнинъ суннетине коре кечирмеге тырышайыкъ, устюмизге тюшкен вазифелерни ерине кетирейик. Эвеля, Арефе куню саба намазындан башлап, байрамнынъ дёртюнджи куню экинди намазына къадар, эр бир фарздан сонъра тешрик текбирлерини айтмагъа унутмайыкъ. Къурбанлыкъ айванларнынъ Раббимизнинъ бизге эманети олгъаныны хатырлайыкъ. Оларны ынджытмайып, «Бисмилляхи Алаху Экбер» деп, усулына коре сояйыкъ. «Темизлик иманнынъ ярысыдыр» буюргъан Пейгъамберимизнинъ уммети оларакъ, къурбан ибадетини ерине кетиргенде, чевре темизлигине дикъкъат этейик. Къул акъкъына кирмейик. Къурбанларымызда къомшунынъ, акърабанынъ, ёкъсулнынъ, етимнинъ, мухтаджнынъ акъкъы олгъаныны унутмайыкъ. Бергенимиз къадар къазангъанымызны хатырлайыкъ. Ана-бабамыздан башлап, севгенлеримизни севиндирейик, оларны зиярет этейик. Севинчимизге хасталарны, къартларны, ялынъызларны, даргъынларны ортакъ этейик. Гонъюль алмакъта, хайыр дуа этювде, даргъынлыкъкъа сонъ бермеде бир-биримизнен ярышайыкъ. Якъынларымыз, кечмишлеримиз, эвлятларымыз, халкъымыз ве умметимиз ичюн дуа этмеге унутмайыкъ. Бу мубарек куньде азиз миллетимизнинъ ве бутюн Ислям алемининъ байрамыны хайырлайым. Аллахнынъ селямы, рахмети ве берекети эпимизнинъ устюнде олсун. Байрамымыз эр тюрлю хайыргъа ве къуртулышымызгъа весиле олсун.   [embed]https://www.youtube.com/watch?v=i3SZl01qjWk&t=198s[/embed]

ИХЛЯСЛЫ ОЛМАКЪ

Опубликовано:

24.07.2020 – ИХЛЯСЛЫ ОЛМАКЪ   اِنَّا اَنْزَلْنَا اِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ   [Инна энзельна илейке’ль-китабе биль-хакъкъи фебудилляхе мухлисаль леху’д-дин] (Зумер суреси, 2 ает).   Мухтерем мусульманлар! Юдже динимиз Ислямда иманнынъ, ибадетнинъ, гузель арекетлернинъ къабулы ниетке багълыдыр. Бир ишни Аллах ризасы ичюн япмакъ ихлястыр. Темиз ниет эр ишнинъ башы. Дунья менфаатныдегильд  де Аллахнынъ разылыгъыны къазанмакъ арзусы исе къуллукънынъ сыррыдыр. Азиз муминлер! Ниет ве амель бир-бирини тамамлагъан рух ве беден кибилер. Намазны беден арекетинден, оразаны ач ве сувсыз къалмакътан, хадж ве умрени сеяаттан факрълы япкъан – ниеттир. Инангъан кимсе, Аллахнынъ эмирине джан-гонъюльден уя, костериш ичюн дегиль. Бу хусус Къуранда бойле анълатыла: «(Ресулым!) Шубесиз, Китапны санъа хакъ оларакъ эндирдик. Айса, сен де динни Аллахкъа хас къылып, ихляснен къуллукъ эт». Мумин ибадетлеринде самимий кимседир. Тилинен, беденинен ве гонъюлинен Раббининъ ниметлерине шукюр эте. Онынъ буюклиги къаршысында озь аджизлигини итираф эте. «Энам» суресининъ 162-нджи аетине буюрылгъан киби: «Шубесиз, меним намазым, къурбаным, аятым ве олюмим – эписи алемлернинъ Рабби Аллах ичюндир», – деп, яшайышыны бойле кечире. Мумин, те Аллахкъа нисбетен дегиль, этрафтакилерге нисбетен де самимий кимседир. Къорантасынен, сой-сопунен, къомшуларынен самимий мунасебетлер къура. Кулер юзьлю, догъру сёзлю, ачыкъ гонъюллидир. Вефалы ве ярдымсевердир. Этрафына ишанчны ве дюрюстликни яя. Ярамайлыкъкъа мани ола. Бирликнинъ янында, фитненинъ къаршысында тура. Буны, инсанларгъа яхшы корюнмек ве махтанмакъ ичюн япмай, озюни реклама этмей.   Урьметли муминлер! Пейгъамбер Эфендимиз Мухаммед Мустафа (с.а.с.) бир хадисинде бойле буюргъан: «Аллах анджакъ самимиетнен ве озюнинъ разылыгъы козетилип япылгъан амельни къабул эте» (Несаий, «Джихад», 24). Эльбет! Амеллер, ниетлерге коре къыймет къазана. Эр кес япкъанынынъ къаршылыгъыны ниетине коре алыр. (Бухарий, «Беду’ль-вахий», 1; Муслим, «Имаре», 155). Самимиетсиз ишлернинъ Аллах къатында ич бир дегери ёкъ. Унутмайыкъ ки, иманнынъ леззетине, ибадетнинъ файдасына ве Аллахнынъ ризасына ялынъыз темиз бир ниет иле барыла. Хутбени Севгили Пейгъамберимизнинъ бизге огреткен шу дуасынен битирем: «Эр шейнинъ Рабби олгъан Аллахым! Мени ве аилемни дюнья ве ахиретте эр вакъыт Санъа чынъ юректен багълы олгъан къулларынъдан эйле» (Эбу Давуд, «Витр», 25.)

АХИРЕТ ИЧЮН ЧАЛЫШМАКЪ

Опубликовано:

17.07.20 – АХИРЕТ ИЧЮН ЧАЛЫШМАКЪ   وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰئِكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُورًا [Ве мен эраде’ль-ахирате ве сеа леха саеха ве хуве муминун феуляике кяне саюхум мешкура].   Мухтерем мусульманлар! Окъугъаным «Исра» суресининъ 19-ынджы ает-и керимесинде Юдже Раббимиз бойле буюра: «Ким де ахиретни истесе, ве, мумин оларакъ, онъа ярашкъан бир гъайретнен чалышса, иште, буларнынъ чалышувлары макъбулдыр». Севгили Пейгъамберимиз Мухаммед Мустафа (с.а.с.) де озь хадис-и шерифинде бизге бу насихатта булуна: «Акъыллы кимсе озюни эсапкъа чеккен ве олюмден сонърасы ичюн чалышкъан кимседир. Аджиз кимсе исе, арзуларына уйып, бундан сонъ Аллахтан багъышлав умют эткен кимседир» (Тирмизий, «Сыфату’ль-къыяме», 25). Азиз муминлер! Ислам бизлерни олюмден сонъраки аят ичюн чалшмагъа чагъыра. Къыямет кунюне, ольгенден сонъра тирилювге, бериледжек эсапкъа ве сонъсуз бир аяткъа азырлыкъ кормеге давет эте. Бунынъ ичюн, эльбетте ахиретке иманымыз кучлю ролмакъ керек. Муминнинъ аилесинен, къомшуларынен, иш аркъадашларынен, джанлы ве джансыз бутюн чевресинен мунасебетлери ахирет шуурынен шекиллене. Ахиретке иманны юректен менимсеген мумин эр ишинде Рабби къойгъан сынъырларны ве Онынъ ризасыны козете. Иманынынъ кереги оларакъ, салих амеллер ишлей ве гузель ахлякъ иле кемалгъа ирише. Озюни эр вакъыт эсапкъа чеке. Ярамай сёзлерден ве чиркин ишлерден узакъ тура.   Сайгъылы диндашларым! Мумин кяинаткъа ибрет назарынен бакъа. Аятны ве олюмни, сагълыкъны ве хасталыкъны, боллукъны ве тарлыкъны, севинчни ве кедерни имтиан дюньясынынъ бир парчасы оларакъ коре. Яшагъаны эр теджрибе, къаршылашкъаны эр адисе онынъ ичюн эйилик ве мукяфат весилесидир. Пейгъамберимизнинъ ифадесинен, къул ниметлерге шукюр этсе, бу онынъ ичюн хайырлы олур. Сыкъынтыларгъа сабыр этсе, бу да онынъ ичюн хайырлы олур. (Муслим, «Зухд», 64). Къыйметли ватандашлар! Къуллукъ ёлджулыгъымызнынъ сонъсузлыкъ турагъы – ахиреттир. Ахирет, бизим асыл юртумыз ве эбедий эвимиздир. Дюньяда сачкъанларымызны топлайджагъымыз ве яхшы-яман эр арекетнинъ къаршылыгъыны аладжагъымыз ердир. Бойле экен, Ахирет кунюне иришеджегимизни билип ве анълап, аятымызны яшайыкъ. О буюк кунь ичюн азырлыкъ япмакъны ихмал этмейик. Хутбени Раббимизнинъ «Зильзаль» суреси, 7-8 аетлеринде кечкен сёзюнен битирем: «Ким зерре къадар хайыр япкъан олса, оны корер. Ким де зерре къадар яманлыкъ япкъан олса, оны корер». [embed]https://www.youtube.com/watch?v=nDTuXFfLmaQ[/embed]  

ДОГЪРУ ЯШАМАКЪ

Опубликовано:

10.07.20 - ДОГЪРУ ЯШАМАКЪ   اِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ   [Инне’ллезине къалю Раббуналлаху сумместекъаму феля хавфун алейхим ве ля хум ехзенун].   Мухтерем мусульманлар! Бир сахабе Пейгъамбер Эфендимизнинъ янына келип, онъа бойле айткъан: «Эй, Аллахнынъ Ресулю, манъа Ислям иле алякъалы ойле бир насиат бер ки, бу мевзуда башкъа бир кимсеге суаль сорамагъа ихтияджым къалмасын». Бу риджагъа Севгили Пейгъамберимиз Мухаммед (с.а.с.) бойле къаршылыкъ берген: «Аллахкъа ишандым» айт, сонъра да дос-догъру ол» (Ибн Ханбель, III, 413). Азиз муминлер! Инсаннынъ яратылыш гъаеси – къуллукътыр, энъ муим вазифеси исе, – Аллахнынъ бар олувына ве бирлигине инанмакъ, сонъра да, бу иманнынъ кереги оларакъ, догъру яшамакътыр. Чюнки иман гонъюллерге ерлешкени вакъыт, дуйгъуларгъа, тюшюнджелерге ве арекетлерге тесир эте. Иман инсанны акъикъаткъа, догърулыкъкъа ёнельте. Бу ёлгъа кирген мумин бахытлы ве шерефли бир аят яшар. Эки дюняда да сыкъынты ве кедерден аман олур. Такъвагъа ве иляхий икрамгъа иришир. Урьметли мусульманлар! Догъру ёл устюнде олмакъ, иман узьре яшамакъ ве сёзюнде турмакъ ишине «истикъамет» деп айталар. Айны вакътта бу - Аллахкъа итаат этмек ве Ресулюллахнынъ суннетине уймакътыр. Истикъамет – куфюрден ве ширктен арынмакъ, гунахтан ве исьяндан сакъынмактыр. Фитне ве фесаттан узакъ турмакъ, нефиснинъ къарардан зияде истеклери ве шейтанынъ весвесеси иле курешмектир. Мухтерем муминлер! Догъру инсан, асыл да ялан сёйлемез. Адалетни козетир, акъсызлыкъ япмаз. Эйи ниетли ве самимий олур, риякярлыкъ япмаз. Ишини сагълам ве гузель япар, ийледен сакъыныр. Яраткъан Раббине олгъан севги ве сайгъысынен яратылгъангъа мерхамет косьтерер, ич бир джанны ынджытмаз. Аллахнынъ разылыгъыны къазанмакъны эр тюрлю къазанчтан азиз билир. Хутбемни Юдже Раббимизнинъ «Ахкяф» суресиндеки 13-юнджи аетиндеки хайырлы хаберинен битирмеге истейим: «Раббимиз Аллахтыр», – деп, сонъра дос-догъру олгъанларгъа къоркъу ёкътыр ве олар кедерленмейджеклер».

МЕСУЛИЕТЛИ БАБА ОЛМАКЪ

Опубликовано:

03.07.2020 - МЕСУЛИЕТЛИ БАБА ОЛМАКЪ   وَاِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَىَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ اِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ [Ве из къале Лукъману либнихи ве хуве еизуху я бунеййе ля тушрик биллях. Инне’ш-ширке лезульмун азым]   Мухтерем мусульманлар! Юдже Раббимизнинъ инсангъа лютф эткени энъ къыйметли ниметлерден бири – аилесидир. Чюнки аиле – ишанч ве таянч менбасы, бир сыгъынакътыр. Эйиликте ярдымлашмакъ, берабердже ярамайлыкъкъа мани олмакъ ичюн весиледир. Айны заманда къоранта инсанны келеджекке азырлагъан энъ муим муэссиседир. Инсан ильк тахсилини аилесинден ала. Табиаты аиле оджагъында шекиллене. Севгини, сайгъыны, дюрюстликни инсан кене ана-бабасындан огрене. Аиледе ана иле берабер бабагъа да муим вазифелер тюше. Бабанынъ месулиети садедже къорантасынынъ маддий ихтияджларыны къаршыламакътан ибарет дегильдир. Мерхамет талимини алгъан, гузель ахлякънен зийнетленген, дегерлерини менимсеген бир несиль етиштирмек эр бабанынъ биринджи дереджели месулиетидир. Пейгъамберимиз (с.а.с.) бир хадисинде бойле буюргъан: «Бир баба озь баласына гузель тербиеден даа хайырлы бир мирас къалдырамаз» (Тирмизий, «Бирр», 33). Азиз муминлер! Баба олмакъ, Хазрет-и Нух (а.с.) мисали, эвлядынынъ иман иле шерефленмеси ичюн гъайрет косьтермектир. Онынъ дюнья ве ахирет бахтлылыгъыны къазанмасы ичюн сарсылмакътыр. Хазрет-и Нух (а.с.) тевхит гемисине минмесини ред эткен огълуна сонъ бир умют иле бойле сесленген: «Явручыгъым! (Сен де) бизнен берабер мин, кяфирлернен берабер олма!» («Худ» суреси, 11/42). Къыйметли мусульманлар! Баба олмакъ, Хазрет-и Ибрахим (а.с.) мисали, дуаны тилинден тюшюрмемектир. Итааткяр бир къул олмакъ ичюн, Аллахкъа сыгъынмакъ, салих бир несиль ичюн Онъа ялвармакътыр. Ибрахим (а.с) Раббине бойле нияз эткен эди: «Раббимиз! Бизни санъа бойсунгъанлардан эйле, несилимизден де санъа итаат эткен бир уммет чыкъар, бизге ибадет усулларымызны косьтер, тёвбемизни къабул эт; тёвбелерни къабул этиджи, чокъ мерхаметли олгъан ялынъыз Сенсинъ.” («Бакъара» суреси, 2/128) Дегерли муминлер! Баба олмакъ, Хазрет-и Якъуб (а.с.) киби зорлукълар къаршысында метанетли олмакътыр. Не къадар агъыр олса-олсун, дюнья имтианыны сабыр ве тевеккюльнен къаршыламакътыр. Эвлядына эр вакъыт севгини, мерхаметни, адалетни ве шефкъатны ашыламакътыр. Янълыш япкъанлары вакъыт оларны тенбиелемек, амма ич бир вакъыт олардан умют кесмемектир. Хазрет-и Якъуб (а.с.), къыскъанчлыкълары себебинен къардашлары Хазрет-и Юсуфны къуюгъа аткъан балаларына бойле сесленген: «Аксине, нефислеринъиз сизге (фена) бир ишни гузель косьтерди. Артыкъ (манъа тюшкени) хакъкъы иле сабыр этмектир. Анълаткъанынъыз къаршысында (манъа) ярдым этеджек анджакъ Аллахтыр» («Юсуф» суреси, 12/18). Азиз мусульманлар! Баба олмакъ, Хазрет-и Лукъман (а.с.) киби эвлядына шефкъатнен огют бермектир. Онъа догъруны ве янълышны, харамны ве элялны огретмектир. Хазрет-и Лукъман огълуна бойле гузель насиатлар япкъан: «Явруджыгъым! Аллахкъа ортакъ къошма! Догърусы, ширк буюк бир зулумдыр», «Явруджыгъым! Намаз къыл, яхшылыкъны эмир эт, яманлыкътан вазгечир, башынъа кельгенлерге сабыр эт», «Кучюмсеп, инсанлардан юзь чевирме ве ер устюнде гъурурланаракъ юрьме», «Юрюшинъде орта къарар ол, сесинъни алчалт» («Лукъман» суреси, 31/13,17-19). Дегерли мусульманлар! Баба олмакъ, алемлерге рахмет оларакъ ёлланылгъан Пейгъамберимиз (с.а.с.) суннетининъ изинден кетмектир. Аллах Ресули нумюне бир аиле бабасы эди. Балачыкълары арасында ич бир айырым япмагъан. Къызы Фатимени корьгени вакъыт, аякъкъа турып, элинден тутар, шефкъатнен опер ве ерине отурта эди. (Эбу Давуд, «Эдеб», 143, 144). O, ялынъыз озь явруларына дегиль, бутюн балачыкъларгъа шефкъатыны косьтере эди. Пейгъамберимизнинъ тербиесинде оскен Хазрет-и Энес (р.а.) Ресул-и Экрем акъкъында бойле анълаткъан: «Ресулюллахкъа он сене хызмет эттим. Валлахи, манъа бир кере олсун «Уф!» биле айтмады» (Муслим, «Федаиль», 51). Мухтерем муминлер! Балачыкъларымыз бизден дикъкъат ве шефкъат беклейлер. Бизлер ичюн къыйметли олгъанларыны дуймагъа истейлер. Аятны огренгенлери вакъыт, олар ичюн ёл косьтереджек бир пусла, сыгъынаджакълары бир лиман олмамызны истейлер. Айса, куньлюк аятнынъ шаматасы ве яшайыш теляшы ичинде балачыкъларымызгъа мукъайтсызлыкъ этмейик. Динине, ватанына ве бутюн инсанлыкъкъа файдалы несиллер етиштирмек ичюн эр тюрлю федакярлыкъны косьтерейик. Явруларымызны севгимизден, дикъкъатымыздан ве дуамыздан махрум къалдырмайыкъ. [embed]https://www.youtube.com/watch?v=gcuDGR7PjTY[/embed]

НАМАЗ: РАББИМИЗГЕ ЯКЪЫН ОЛМАКЪ ГЪАЙРЕТИМИЗ

Опубликовано:

26.06.2020 - НАМАЗ: РАББИМИЗГЕ ЯКЪЫН ОЛМАКЪ ГЪАЙРЕТИМИЗ   اُتْلُ مَا اُوحِىَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَاَقِمِ الصَّلَاةَ اِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ   [Утлю ма ухие илейке мине’ль-китаби ве экъими’с-салях. Инне’с-саляте тенха ани’ль-фехшаи вель-мункер. Ве лезикруллахи экбер. Веллаху ялему ма теснеун].   Мухтерем мусульманлар! Бир кунь Пейгъамберимиз (с.а.с.) сахабелеринен сухбет эткенде, олардан бойле бир суаль сорагъан: «Биринъизнинъ къапысы огюнден бир озен кечсе, ве о, озенде куньде беш кере ювунса, онда кирден бир шей къалырмы?» Сахабе-и кирам (р.а.): «Къалмаз, я, Ресуляллах», – деп, джевап берди. Пейгъамбер Эфендимиз (с.а.с.) бойле буюргъан: «Иште, беш вакъыт намаз да бойледир. Аллах бу намазларнен гунахларны ёкъ эте» (Бухарий, «Мевакъиту’с-салят», 6). Азиз муминлер! Пейгъамберлернинъ тарих боюнджа эсас ибадети олгъан намаз, юдже динимизнинъ беш темель эсасындан биридир. Намаз – инсаннынъ руху, бедени, акъылы, юреги, севгиси ве урьмети иле, къыскъаджасы, бутюн барлыгъынен Аллахкъа ёнелишининъ тимсалидир. Инсан не вакъыт Раббининъ къуллукъ даветине гонъюльден джевап берип, намазларыны эда этсе, о вакъыт керчек манада хузургъа къавуша. Лякин, намазларыны ихмал этип, Рабби иле арасындаки багъны зайыфлатса, о вакъыт нефсаний арзуларынынъ эсири ола ве зиянгъа огърай. Къыйметли мусульманлар! Эзаннынъ даветинен Яраткъаннынъ хузурунда намазгъа тургъан мумин ашкъыны, багълылыгъыны, итаатыны ве теслимиетини Онъа арз эте. Бу алынен, намаз муминнинъ асретнен беклегени ве Юдже Раббине энъ якъын олгъаны къаршылашув вакъытыдыр. Намаз дюньягъа аит шамата, дерт ве сыкъынтылар бир кенаргъа быракъылып, чыкъылгъан мукаддес бир ёлджулыкътыр. Асыл ватаны олгъан дженнеттен узакъкъа тюшкен инсаннынъ самимиетини ве догъру ёнелишини къорчалагъан бир аят иле Раббине къайтмакъ арзусыдыр. Намаз шукюр ве миннетдарлыкъ заманыдыр. Яраткъан ве яшаткъан, нимет берип тоюргъан, къорчалагъан ве багъышлагъан Аллах Таалягъа нисбетен мумининъ вефа борджудыр. Дегерли муминлер! Хутбенинъ башында окъугъаным «Анкебут» суресининъ 29/45-инджи аетинде Хакъ Тааля бойле буюра: «(Ресулым!) Санъа вахий этильген Китапны окъу ве намаз къыл. Шубесиз, намаз, аясызлыкътан ве яманлыкътан къорчалай. Аллахны анъмакъ, эльбетте, (ибадетлернинъ) энъ буюгидир. Аллах япкъанларынъызны биле». Бойле экен, намаз арынув ве къорчаланув гъайретидир. Намазларына дегер берген, гъайрет косьтерген, текбиринден селямына къадар намазнынъ бутюн рукюнлерини дос-догъру ве хушу ичинде эда эткен бир мумин ибадет шуурына саип демектир. Ибадет шууры исе, къул олмакъны бильмектир. Аллахнынъ эр вакъыт бизни корьгенини ве эшиткенини билип, такъва, мерхамет ве незакет иле яшамакътыр. Иште, бу себептен намаз муминнинъ ялынъыз ибадет борджуны дегиль, айны заманда устюн ахлякъыны да темсиль эте. Намаз къылгъан кимсе эр тюрлю ашырылыкътан, къабалыкътан ве зорбалыкътан къорчалана. Намаз иле кучьленген маневияты саесинде ая ве эдепке келишмеген арекетлерден узакъ ола. Азиз мусульманлар! Пейгъамберимизге ве онынъ шахысында бутюн муминлерге сесленген Къурандаки «Tаха» суреси, 20/132-нджи аетинде бойле буюра: «Аиленъе намазны эмир эт; озюнъ де онъа сабырнен девам эт. Сенден рызыкъ истемеймиз, (аксине,) Биз сени рызыкъландырамыз. Гузель нетидже – такъва иледир». Аллах Ресули (с.а.с), Аллахнынъ бу эмирини ерине кетирип, эр саба къызы Хазрет-и Фатименинъ къапысына келе ве: «Эй, эв халкъы! айдынъыз, намазгъа!» – деп, оларны намазгъа давет эте эди (Тирмизий, «Тефсиру’ль-Къуран», 33). Бугюн бизлер де, Пейгъамбер Эфендимиз (с.а.с.) япкъаны киби, озюмизни ве аилемизни беш вакъыт намазгъа ве техеджджуд намазына алыштырмакънен мукеллефмиз. Айса, намазнынъ шифа берген, ишанч ве тынчлыкъ ашылагъан авасында Раббимизнен къаршылашмакътан, озюмиз ве аилемиз, махрум къалмайыкъ. Бу аятта динимизнинъ диреги, ахиретте исе, эсабымызнынъ ильк суали олгъан намазларымызны ихмал этмейик. Унутмайыкъ ки, намаз бир къыйынлыкъ дегиль, аксине, озюмизни танымагъа, янъартмагъа, зикир, шукюр ве тефеккюр иле кемалгъа келювге весиле олгъан эшсиз бир ниметтир. Севгили Пейгъамберимизнинъ муждесинен хутбени битирмеге истейим: «Ким, Аллахнынъ бир эмири олгъаныны къабул этип, рукуларына, седжделерине, абдестлерине ве вакъытларына дикъкъат этип, беш вакъыт намазны къылмагъа девам этсе, дженнетке кирер» (Ибн Хaнбeль, IV, 266).